بزرگ‌ترین پراید جهان با عرض ۳ متر و دو فرمان ساخته شد!

سه فورد فستیوا فرسوده، مقداری پروفیل فولادی و یک ایده عجیب کافی بود تا خودرویی ساخته شود که عرضش تقریباً با طولش برابری می‌کند. این فستیوا بیش از سه متر عرض دارد، چهار سرنشین را در یک ردیف می‌نشاند و برای حرکت در خیابان به مجوز ویژه نیاز دارد.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، فورد فستیوا برای مخاطب ایرانی خودروی کاملاً غریبه‌ای نیست. پروژه این هاچ‌بک کوچک در میانه دهه ۱۹۸۰ در مزدا شکل گرفت و فورد آن را از سال ۱۹۸۶ با نام فستیوا به بازار فرستاد. تولید خودرو در کره جنوبی به کیا سپرده شد و نسخه کره‌ای با نام کیا پراید عرضه شد. همین خودرو چند سال بعد به ایران رسید و از سال ۱۳۷۲ روی خط تولید سایپا قرار گرفت.

بنابراین خودروی زردرنگ این گزارش، پراید تولید ایران نیست؛ یکی از اعضای اولیه همان خانواده‌ای است که ما آن را با نام پراید می‌شناسیم.

تایلر فیور، سازنده آمریکایی و گرداننده کانال Prop Department، سه فستیوا مدل ۱۹۸۸ را با قیمت هرکدام ۲۵۰ دلار خرید. او بدنه یکی از خودروها را از وسط برید، دو نیمه را از یکدیگر دور کرد و فضای میان آن‌ها را با یک سازه فولادی پر کرد.

فستیوا معمولی حدود ۱.۶ متر عرض دارد، اما عرض نسخه جدید به ۱۰ فوت یا ۳.۰۵ متر رسیده است. طول خودرو نزدیک به ۳.۵۷ متر باقی مانده؛ یعنی این فستیوا فقط حدود نیم متر عریض‌تر از آن است که کاملاً مربع‌شکل به نظر برسد.

عرض مجاز وسایل نقلیه عادی در آمریکا حدود ۲.۵۹ متر است. به همین دلیل، فیور برای راندن این خودرو بیمه تجاری و مجوز حمل بار عریض دریافت کرده است. او عرض را از سه متر بیشتر نکرد؛ زیرا در آن صورت باید از تابلو و چراغ هشدار، پرچم‌های مخصوص و خودروی اسکورت استفاده می‌کرد.

ساخت چنین بدنه‌ای فقط با جوش‌دادن چند ورق فلزی تمام نشد. کف، سقف، محور عقب، داشبورد و سیستم فرمان دوباره ساخته شدند. پلوس سمت راست نیز حدود ۱.۵ متر بلندتر شد تا نیروی موتور به چرخ دورتر برسد. جلوپنجره و بخش‌هایی از داشبورد با چاپگر سه‌بعدی ساخته شدند.

هر چهار صندلی خودرو در یک ردیف قرار دارند. دو فرمان فعال نیز در دو سوی کابین نصب شده‌اند، اما پدال‌های گاز، ترمز و کلاچ فقط مقابل راننده سمت چپ قرار گرفته‌اند. فضای داخلی با یک کولر پنجره‌ای خانگی خنک می‌شود و ژنراتوری زیر کاپوت برق آن را تأمین می‌کند. داشبورد عریض نیز برای ۱۴ لیوان جا دارد.

سازنده مشخصات کامل موتور، قدرت، وزن نهایی و شتاب خودرو را اعلام نکرده است. فستیوا مدل ۱۹۸۸ در آمریکا معمولاً با موتور ۱.۳ لیتری چهارسیلندر و گیربکس دستی عرضه می‌شد. در این پروژه بخش اصلی مجموعه فنی حفظ شده، اما مشخصات دقیق پیشرانه نصب‌شده تأیید نشده است.

این فستیوا فقط یک وسیله نمایشی نیست. سازنده و همراهانش طی دو روز حدود ۶۴۰ کیلومتر با آن رانندگی کرده‌اند. خودرو از بزرگراه و مسیرهای شهری عبور کرده و با سه سرنشین و بار به سرعتی بیش از ۱۱۲ کیلومتر بر ساعت رسیده است.

این پروژه هنوز رکورد رسمی گینس ندارد، اما سازنده آن را عریض‌ترین خودروی سواری مجاز به تردد می‌داند. نتیجه هرچه نامیده شود، تصویری باورنکردنی ساخته است؛ پرایدی سه‌متری که تقریباً تمام عرض یک خط عبور را به‌تنهایی اشغال می‌کند.