جاده مخصوص جنگ زده تر از همیشه

این روزها به رغم اینکه گفته شده تولید خودرو از سر گرفته میشود، یک پرسش مهم مطرح شده است؛ با توجه به جایگاه و نقش خودروسازی در اقتصاد کلان کشور از جنبههای مختلف، سیاستگذاری تولید خودرو در دوران جنگ چگونه باید باشد؟ این در حالی است که جاده مخصوص جنگ زده تر از همیشه به نظر میرسد.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، بر اساس گفتهها تولید خودرو از نیمه فروردین از سر گرفته شده است. اما فضای فعلی تولید تحت تاثیر جنگ بیش از پیش از شرایط نرمال خارج شده و آینده این صنعت را مانند سایر بخش های اقتصاد و صنعت کشور با ابهام مواجه کرده است.
با این حال خودروسازی با توجه به حساسیت های بالای اجتماعی و سیاسی خود همیشه از سوی مردم و مسئولان با نگاهی دیگر دیده میشود. ضمن اینکه این صنعت علاوه بر درگیر بودن با ۶۰ صنعت دیگر، نقش مهمی در اشتغال نیز دارد. به نحوی که تعطیلی یا تعدیل اشتغال حدود یک میلیون نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. این آمار شامل خودروسازی و قطعه سازی است و شغلهای غیر مستقیم را شامل نمیشود.
در این شرایط گذشته از چالشها و مشکلات کهنه و قدیمی، بحث ادامه و نحوه فعالیت نیز به مسائل اضافه شده است.
اما آیا ادامه تولید در شرایط جنگی امکان پذیر است؟ آیا حاکمیت به عنوان متولی و مدعی مدیریت خودروسازی می تواند شرایط را فراهم کند؟ آیا اصلا خودروسازی در اولویت قرار دارد؟ یا اینکه اگر شرایط حادتر شود دولت برای مواجهه با وضعیت جدید بیکاری در این صنعت باید خود را آماده کند؟
البته نباید از نظر دور داشت که خودروسازی در سال های اخیر هیچگاه در حالت عادی به سر میبرده و با محدودیت ها وممنوعیت های داخلی و خارجی همراه و دست به گریبان بوده است.
اما وضعیت حاضر متفاوت تر است؛ یعنی گذشته از مشکلات به جا مانده از سال های اخیر باید با وضعیت جنگی حال حاضر هم روبهرو شوند.
به بیان دیگر خودروسازان در سال های اخیر در وضعیت جنگی و تحت فشارهای داخلی و خارجی به سر برده تند و حالا جاده مخصوص جنگ زده تر از همیشه باید به حیات خود ادامه دهد.





اینجوری که بوش میاد قراره قطعه مصرفی و علل خصوص غیر مصرفی گران و شاید هم نایاب بشه البته اگر اوضاع به همین منوال پیش بره شکی نیست