نیمه پنهان مناظره رشیدی کوچی و میرسلیم

واردات خودروهای دست دوم
واردات خودروهای دست دوم

در شب اول خرداد واردات خودروهای دست دوم دست مایه گفت‌وگوی دو نماینده مجلس بود. اما کسی به نیمه پنهان مناظره رشیدی کوچی و میرسلیم توجه نکرد.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، مناظره ای با موضوع اما و اگرهای واردات خودروهای دست دوم برگزار شد. شاید هدف این برنامه بررسی اثرات مثبت و منفی ورود این نوع خودروها به بازار و صنعت خودروسازی کشور بود، اما نکته اصلی و پنهان ماجرا در بی توجهی مطلق به خودروسازان بخش خصوصی بود. همان هایی که به مونتاژکار معروف هستند. همان بخشی که با تحکم وزارت صمت مجبور به تمکین از قیمت های جدید شورای رقابت شده اند. 

یک جنجال تکراری 

این مناظره که در برخی رسانه ها برای گرفتن مخاطب و بازدید با عنوان کلیک خور جنجالی منتشر شده است، حاضرین، رشیدی کوچی و میرسلیم، خود را با دیدگاه مختلف سینه چاک مردم نشان دادند، اما آیا واقعاً آن ها دلسوز مردم هستند؟ آیا تکیه مکرر بر حرف های تکراری و مطالبی که سال های سال است بیان شده، سنگ از سنگ تکان خواهد خورد؟ 

اما پرسش اصلی این است، آیا این مناظره صرفاً از روی اتفاق با روزی که بخش خصوصی مجبور به اطاعت امر شده اند همزمان شده است؟ یا براساس برنامه ریزی قبلی و فریب اذهان عمومی بوده است؟  

در این مناظره هیچ اشاره ای به اتفاقات روزهای اخیر نشد. هیچ یک از طرفین به دفاع از خودروسازان بخش خصوصی نپرداخت. گویا آن ها نه دیده می شوند و نه جدی گرفته می شوند. این در حالی است که بخش عمده ای از اشتغال در صنعت خودروسازی را سرمایه گذاری های آن ها ایجاد کرده است. در واقع، اگر تولید این بخش به سمت کاهش برود، به طور قطع نیروی کارمازاد زیادی ایجاد خواهد شد. آیا آن ها بخشی از اشتغال ملی نیستند.

برشی از مناظره ای سوخته

 در بخشی از این مناظره، رشیدی کوچی  پرسید: «چرا الان به این جا رسیدیم؟چرا خودرو کالای سرمایه ای شده است؟»

میر سلیم پاسخ داد: «نکته خوبی گفتید اصلاً خودرو کالای سرمایه ای شده، زمین و خانه کالای سرمایه ای شده است، ارز هم همین طور، این ها کالاهای سرمایه ای نیست کالای مصرفی است.»

 رشیدی کوچی جواب داد: «چون عرضه با تقاضا همخوانی ندارد. اگر تولید خودرو به حدی برسد من شهروند عادی همین آشغال داخلی؛ خارجی اش را نمی گویم،  پژو پارس ۵۰ سال داخلی را در کارخانه با قیمت کارخانه بخرم. امروز عرضه و تقاضا برابر نیست.»

میرسلیم پرسید: «تقصیر کارخانه دار چیست؟»

رشیدی کوچی  ادعا کرد: «تقصیر کارخانه دار این است محصولش را آن قدر کم تولید می کند که قیمتش بالا برود و بعد دست دلال بدهد و بعد مافیای خودرو شکل بگیرد. کارخانه دار تقصیرش این است که عُرضه تولید ندارد ۴۰ سال است از کارخانه دار حمایت می کنید.»

میرسلیم ادامه داد: «کارخانه دار به اندازه ای که می تواند تولید می کند جواب نیاز کشور را می دهد، شما ادعا می کنید یک خودروساز بیاید خودش دفاع کند چه قدر تولید می کند.»

رشیدی کوچی تأکید کرد: «نمی آیند ما هر چه می گوییم نمی آیند.»

میرسلیم اضافه کرد: «آیا دولت تولیدش را مخصوصاً کم انجام می‌دهد که قیمت بالا برود، این را برای اولین بار است که می شنوم! این همه کارگر استخدام کرده اند که تولید کنند آن وقت کم تولید کند. اگر شما نمایندگان سفارش نکنید به خودروساز که استخدام کنید ناچار نمی شود این همه کارگر جذب کند.»

اما آن چه در این نمایش تلویزیونی پنهان ماند، عدم توجه به بخش مهمی از صنعت خودروسازی بود که با گذر از دو خودروساز بزرگ، حالا به هدف جدید برای اتهام و فرافکنی بدل شده اند.

 حکمرانی مافیاساز

واقعیت این است که دخالت و چنبره همه جانبه حکمرانی اقتصادی کشور در تمام زیر و بم خودروسازی باعث به وجود آمدن مافیا شده است. اگر این دو نماینده محترم واقعاً دنبال اشتغال و تولید واقعی خودرو با کیفیت بالا و قیمت ارزان دارند، چرا سراغ نادیدنی ها نمی روند؟

 آیا آقایان میرسلیم و رشیدی کوچی جسارت و جرئت درافتادن با تولیدکنندگان فولاد، مس، آلومینیوم، روغن، پتروشیمی را دارند؟ آیا زهره آن را دارند که به جای متهم کردن خودروسازان و یا دفاع از آنان به صراحت و با شفافیت به مردم بگویند که چرا قیمت خودرو گران تمام می شود؟ آیا می توانند با دلیل، استدلال و منطق بگویند چرا واردات از تولیدات بخش خصوصی مهم تر است؟ یا این که چرا فقط از دیدگاه آنان غول های جاده مخصوص خودروساز محسوب می شوند؟ آیا می توانند به مردم تضمین بدهند که با قیمت گذاری دستوری چگونه شکست قیمت ها در بازار خودرو آغاز خواهد شد؟ آیا واقعاً با واردات خودروهای دست دوم، خودرو از کالای سرمایه خارج خواهد شد؟ آیا واقعاً پای منافع یا قدرت نمایی گروهی مطرح نیست؟ آیا قرار است از این محل باز هم به نام مردم، بازار خودرو با رانت اداره شود؟ 

در هر صورت، این بار هم به اسم مردم و دفاع از آنان حرف هایی به میان آمد که تنها برای بخشی منفعت داشته است، اما کسی به احتمال بیکار شدن بیش از ۱۰۰ هزار نیروی کار و از بین رفتن سرمایه های ملی اشاره ای نکرد. برای یک نفر واردات مهم بود و برای دیگر تولید داخل که نام اختصاری دو خودروساز بزرگ کشور محسوب می شود.

تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال تلگرام و اینستاگرام اسب بخار دنبال کنید.