همیلتون، شوماخر و سنا؛ ادای احترام هانگارو رینگ به فرمول یک

هانگارو رینگ برای ماندگار کردن تاریخ خود نام پیچ هایش را به افتخار چهره های بزرگ فرمول یک انتخاب کرده است. لوئیس همیلتون هم با رکورد درخشانش در بوداپست یکی از مهمترین نام های این فهرست است.
گرندپری مجارستان از سال ۱۹۸۶ به تقویم فرمول یک راه پیدا کرد و هانگارو رینگ از آن زمان تاکنون یکی از ثابت ترین و شناخته شده ترین میزبانان این رقابت بوده است. حالا مسئولان پیست برای گرامیداشت چهلمین سال حضور این مسابقه تصمیم گرفته اند نام رسمی هر ۱۴ پیچ مسیر را مشخص کنند. نام هایی که هر کدام به بخشی از خاطره جمعی فرمول یک در بوداپست اشاره دارند.
فرآیند انتخاب این نام ها نیز کاملا نمادین بوده است. در جریان مسابقه سال گذشته از هواداران خواسته شد پیشنهادهای خود را برای نام گذاری پیچ ها ارائه دهند. این پیشنهادها سپس توسط گروهی از کارشناسان بررسی شد. گروهی که در آن هم چهره های با سابقه مرتبط با پیست از نخستین گرندپری مجارستان حضور داشتند و هم نمایندگان رسانه های تخصصی موتور اسپرت.
پیچ ۲ به نام همیلتون

در میان تمام نام های اعلام شده بدون تردید انتخاب نام لوئیس همیلتون برای پیچ ۲ مهمترین بخش ماجراست. راننده فعلی فراری موفق ترین چهره تاریخ هانگارو رینگ به شمار می رود و تاکنون هشت پیروزی و ۹ پول پوزیشن در این پیست ثبت کرده است، آماری که هیچ راننده دیگری به آن نزدیک نشده است.
این انتخاب در واقع ادای احترام مستقیم به سلطه همیلتون بر بوداپست است. هانگارو رینگ برای او فقط یک پیست موفق نبوده بلکه یکی از مهمترین صحنه های درخشش دوران حرفه ای اش نیز محسوب می شود. به همین دلیل اختصاص یکی از پیچ های شاخص پیست به نام او تصمیمی کاملا منطقی و درخور به نظر می رسد.
منسل آلسی و یادگارهای فراموش نشدنی

لوئیس همیلتون تنها نام بزرگ این فهرست نیست. نایجل منسل و ژان آلسی نیز در این نامگذاری رسمی مورد تجلیل قرار گرفته اند. منسل رابطه ای عمیق با هانگارو رینگ دارد. او در سال ۱۹۹۲ در همین پیست قهرمانی جهان را قطعی کرد.
البته بوداپست برای این راننده بریتانیایی فقط محل افتخار نبوده و تلخی هم داشته است. در سال ۱۹۸۷ او تا آستانه پیروزی پیش رفت اما به دلیل شل شدن مهره چرخ عقب از مسابقه کنار رفت. با این حال دو سال بعد بازگشت و با شروع از رده دوازدهم به پیروزی رسید.
ژان آلسی هم جایگاهی ویژه در حافظه هواداران هانگارو رینگ دارد. پیچ ۱۱ سال ها به صورت غیررسمی میان طرفداران با نام او شناخته می شد؛ آن هم به خاطر حادثه ای که آلسی در تمرینات سال ۱۹۹۵ در همان نقطه داشت. اکنون این نام غیررسمی جنبه رسمی پیدا کرده و برای همیشه در نقشه پیست ثبت شده است.
از پیکه تا سنا و شوماخر

دیگر نام های بزرگ تاریخ فرمول یک نیز در این پروژه فراموش نشده اند. پیچ ۱ به نام نلسون پیکه ثبت شده است. راننده ای که دو دوره نخست گرندپری مجارستان را برد و سبقت بیرون پیست او از آیرتون سنا در مسابقه سال ۱۹۸۶ هنوز یکی از نمادین ترین لحظات تاریخ این پیست به شمار می رود.
آیرتون سنا نیز در پیچ ۱۳ گرامی داشته شده و مایکل شوماخر که چهارمین قهرمانی جهان خود را در سال ۲۰۰۱ در همین پیست قطعی کرد نامش روی پیچ ۱۲ دیده می شود. به این ترتیب هانگارو رینگ فقط پیچ هایش را نام گذاری نکرده بلکه در عمل بخشی از هویت تاریخی فرمول یک را روی آسفالت خود حک کرده است.
یادبودی دائمی در قلب پیست

در کنار نامگذاری پیچ ها مراسم بزرگداشت به همین جا ختم نمی شود. همیلتون منسل و آلسی هر سه اثر دست خود را نیز ثبت کرده اند تا قالب گیری و در بخش ران آف پیست به صورت دائمی نصب شود. این اقدام نمادین باعث می شود جشن ۴۰ سالگی هانگارورینگ فقط یک مناسبت کوتاه نباشد و به یادگاری دائمی برای نسل های آینده تبدیل شود.
هانگارو رینگ با این تصمیم نشان داد که یک پیست فقط محل برگزاری مسابقه نیست. بعضی مسیرها آن قدر با تاریخ گره می خورند که هر پیچ شان می تواند روایتی مستقل از افتخار درام و جاودانگی داشته باشد.





دیدگاه ها