پیشنمایش کانسپتهای سوزوکی در توکیو؛ از موتورسیکلت برقی VanVan تا اسکوتر هیدروژنی

از اسکوتر هیدروژنی تا دوچرخهموتورهای برقی؛ سوزوکی مسیر جدیدی برای دوچرخهای آینده ترسیم میکند.
فهرست مطالب
چهار غول موتورسازی ژاپن هنوز بهدنبال یافتن فرمول طلایی برای ورود به دنیای برقیها هستند. مشتریان هم هنوز آنقدر مشتاق نشدهاند که بازار موتورسیکلتهای الکتریکی به نقطه انفجار برسد. بااینحال، سوزوکی در نمایشگاه Japan Mobility Show امسال، با معرفی مجموعهای از مفاهیم تازه نشان داد قصد ندارد از رقابت عقب بماند. در رأس این lineup مفهومی، موتورسیکلت e-VanVan قرار دارد؛ مدلی که با بازآفرینی یکی از خاطرهانگیزترین نامهای تاریخ سوزوکی، راهی جدید را برای ورود به عصر الکتریکی پیش پای این برند گذاشته است.
تاریخچه VanVan؛ از دهه هفتاد تا امروز
برای علاقهمندان به موتورسیکلت، نام VanVan یادآور روزهایی است که سادگی و سرگرمی اصل ماجرا بود. این مدل در اوایل دهه ۱۹۷۰، همزمان با تب موتورهای کوچک و تفریحی، مثل Honda Monkey، به بازار آمد. نسخه اولیه در مدلهای ۵۰، ۷۵، ۹۰ و ۱۲۵ سیسی دوزمانه عرضه شد و طراحی متمایزش با زین بلند و لاستیکهای حجیم، شخصیت خاصی به آن داده بود.
تولید VanVan پس از حدود یک دهه متوقف شد، اما در دهه ۲۰۰۰، سوزوکی دوباره نام آن را با مدلهای RV125 و RV200 زنده کرد؛ موتورهایی چهارزمانه و ماجراجو که تا حدود پانزده سال در بازار ماندند و جایگاه خود را میان موتورسیکلتهای سبک و تفریحی حفظ کردند.
e-VanVan؛ وارث میراث VanVan

نسخه جدید e-VanVan در واقع بازآفرینی برقی همان مدل کلاسیک است؛ با همان روحیه سرگرمی، اما در قالب فناوری روز. موتور تکسیلندر هواخنک جای خود را به یک پک باتری و موتور الکتریکی داده که روی بازوی نوسانی عقب نصب شده و از طریق گیربکس تکسرعته و تسمه دندانهدار چرخ را به حرکت درمیآورد.
ابعاد کلی این مدل تقریباً هماندازه VanVan 90 کلاسیک است؛ طول ۱.۸۱ متر، عرض ۰.۸۲ متر و ارتفاع ۱.۰۵ متر. تنها تفاوت واقعی این است که حالا بهجای بوی دوزمانه، سکوت موتور برقی فضا را پر میکند.

سوزوکی اعلام کرده قدرت این موتورسیکلت معادل یک موتور بنزینی ۱۲۵ سیسی است (حدود ۱۰ تا ۱۵ اسب بخار) و از نظر اندازه در رده Honda Grom قرار میگیرد. ظاهرش اما چیزی بیش از یک طرح نمایشی است؛ وجود چراغها، آینهها، فلاشرها و جای پلاک، همه نشان میدهد سوزوکی برای عرضه نسخه تولیدی آن فقط منتظر استقبال بازار است.
e-PO؛ میان دوچرخه و موتورسیکلت

دومین محصول مفهومی غرفه سوزوکی، e-PO است؛ ترکیبی جالب از دوچرخه و موتورسیکلت سبک برقی. این مدل در اصل بر پایه دوچرخه برقی Panasonic Off Time ساخته شده و از همان شاسی تاشو و سیستم انتقال قدرت استفاده میکند. وزن آن تنها ۲۰ کیلوگرم است و میتواند هم با رکابزدن کار کند و هم بهصورت تمامبرقی با دستهگاز موتورسیکلتی حرکت کند.
از نظر کاربرد، e-PO شباهت زیادی به موپدهای قدیمی آسیایی و اروپایی دارد، اما با نیروی برق بهجای موتور احتراق داخلی. چون قابلیت حرکت مستقل بدون رکاب را دارد، باید مثل یک وسیله نقلیه موتوری رسمی با پلاک، چراغ و آینه ثبت شود.
سوزوکی همین حالا آزمایشهای میدانی گستردهای در ژاپن انجام داده و نسخه تولیدی این مدل را در آستانه عرضه میداند. هدفاش پر کردن خلأ میان دوچرخههای برقی و موتورسیکلتهای واقعی است؛ بازاری که هم در آسیا و هم اروپا در حال شکلگیری است.
Burgman Hydrogen؛ آیندهای بیدود اما آزمایشی

در کنار مفاهیم برقی، سوزوکی نسخه تازهای از Burgman Hydrogen را هم نمایش داد؛ اسکوتر هیدروژنی که نخستین بار در سال ۲۰۲۳ معرفی شد. این مدل از موتور احتراقی تغییریافته همان Burgman بنزینی استفاده میکند، اما بهجای باک سوخت، سیلندر فشرده هیدروژن دارد که بین پای راننده نصب شده است.
در نسخه جدید ۲۰۲۵، برخی اجزای فنی جابهجا شدهاند تا فاصله محوری کوتاهتر شود؛ از جمله انتقال رادیاتور به جلو و نزدیکتر شدن مخزن هیدروژن. نتیجه، کاهش طول کلی بدنه به اندازه حدود ۸ سانتیمتر است. با این حال، Burgman Hydrogen هنوز در مرحله تحقیقاتی قرار دارد و برنامهای برای تولید انبوه آن مطرح نشده است.
جمعبندی؛ سوزوکی در مسیر آزمایش و جسارت
نمایش امسال سوزوکی در توکیو نشان میدهد این برند بیش از آنکه بهدنبال رقابت مستقیم با غولهای برقیساز باشد، به آزمایش و تنوع فکر میکند. از VanVan نوستالژیکِ برقی گرفته تا دوچرخهموتورسیکلت e-PO و اسکوتر هیدروژنی Burgman، همه نشان میدهند سوزوکی راه آینده را با احتیاط اما خلاقیت طی میکند. شاید هنوز راهی طولانی در پیش باشد، اما یک چیز روشن است: سوزوکی برخلاف بسیاری از رقبا، تصمیم ندارد فقط به برق بسنده کند؛ بلکه آینده را در چند مسیر همزمان میبیند.





آفرین به مردم ژاپن و بهشون تبریک میگم به خاطر فرهنگ کار و خلاقیت و ادب و احترام و قدرت تغییر. و صد حیف به وضع کشورم ایران و افسوس به فرهنگ طلبکارانه و بی ادب های فرهنگی شده امید کم به تغییر و حسرت زیاد به فرار آدم ها و فن آوران. فقط همین