جوان ایرانی در حسرت خودروی مناسب پیر شد

خودرو برای نسل جوان ایران به آرزویی دستنیافتنی تبدیل شده است. ماشینبازی و علاقه به خودرو که روزی یکی از سرگرمیها و انگیزههای اصلی جوانها بود، حالا جای خود را به حسرت و ناامیدی داده است. خرید خانه سالهاست رؤیایی دوردست شده است و حالا خودرو نیز که علاوه بر علاقه، یک ضرورت و وسیله رفاه محسوب میشود، به هدفی تقریباً محال تبدیل شده است.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، سالها پیش یک جوان ایرانی میتوانست با چند سال پسانداز و کار مداوم، امید داشته باشد که صاحب خودرو شود و این وسیله نه تنها نیاز حملونقل او را برطرف کند، بلکه بخشی از هویت و لذت زندگیاش باشد. اما امروز وضعیت کاملاً متفاوت است. با حداقل حقوق وزارت کار حدود ۱۵ میلیون تومان در ماه، خرید حتا یک خودروی دستدوم سالم نیازمند حداقل ۵۰۰ میلیون تومان سرمایه است. این یعنی یک جوان باید بیش از سه سال تمام حقوق خود را پسانداز کند تا بتواند یک خودروی کارکرده، که شاید از رده خارج شده باشد، بخرد، و البته این در حالی است که هزینههای زندگی روزمره را در نظر نگیریم.
برای خرید خودروهای صفرکیلومتر ایرانی نیز حداقل یک میلیارد تومان لازم است که این عدد با حقوق فعلی به حدود شش سال کار تماموقت بدون هیچ خرج دیگری میرسد. این محاسبات در حالی خوشبینانه هستند که قیمت خودروها در ایران بهطور مداوم افزایش مییابد و تورم سالانه بالای ۴۰ درصد، قدرت خرید را به شدت کاهش داده است.
خودرو؛ از سرگرمی تا حسرت
ماشینبازی روزی یکی از سرگرمیهای جوانان ایرانی بود. جمع شدن کنار یک خودرو، تیونینگ ساده، رانندگی در شبهای تابستان و حتا رقابتهای دوستانه، بخشی از فرهنگ جوانی بود، اما حالا این علاقه جای خود را به حسرت داده است. بسیاری از جوانان زیر ۳۰ سال حتا یک بار هم تجربه مالکیت خودرو را نداشتهاند و با ادامه وضع کنونی امکان بدتر شدن شرایط هم وجود دارد. این وضعیت نه تنها بر کیفیت زندگی تأثیر منفی گذاشته، بلکه انگیزههای جوانی مانند استقلال را نیز از بین برده است.
خرید خانه، خودرو و تشکیل خانواده سه خواسته اساسی جوانان ایرانی محسوب میشود. خرید خانه سالهاست به رؤیایی دوردست تبدیل شده و قیمت آپارتمان در شهرهای بزرگ چندین برابر درآمد سالانه یک کارمند است. حالا خودرو نیز به همین سرنوشت دچار شده است. تشکیل خانواده هم با این شرایط اقتصادی به تعویق افتاده و بسیاری از جوانان به دلیل نداشتن استقلال مالی، ازدواج را به آیندهای نامعلوم موکول کردهاند.
تورم مزمن، افزایش مداوم قیمت ارز، سیاستهای انحصاری خودروسازی داخلی، کمبود تولید و کیفیت پایین خودروهای موجود، همه دست به دست هم دادهاند تا بازار خودرو از دسترس نسل جوان خارج شود. خودروهای وارداتی لوکس با قیمتهای نجومی فقط برای قشر مرفه قابل خرید هستند و خودروهای داخلی نیز با وجود قیمت بالا، کیفیت و ایمنی پایینی دارند. در این شرایط، یک جوان با درآمد متوسط حتا نمیتواند به فکر خرید قسطی باشد، چون اقساط ماهانه خودروهای یک میلیاردی بیش از دو برابر حقوق اوست.
این حسرت نه تنها اقتصادی، بلکه روانی و اجتماعی نیز است. جوانانی که نمیتوانند به اهداف ساده زندگی مانند داشتن خودرو برسند، انگیزه خود را برای کار و تلاش از دست میدهند. مهاجرت، افسردگی و کاهش امید به آینده از پیامدهای این وضعیت است. بسیاری از کارشناسان اجتماعی میگویند این نسل در حسرت چیزهایی پیر میشود که برای نسلهای قبلی کاملاً عادی بود.
اکنون شاهد آن هستیم که خودرو برای جوان ایرانی دیگر یک وسیله حملونقل یا سرگرمی نیست؛ به نماد نابرابری و دور شدن از آرزوهای ساده زندگی تبدیل شده است. در حالی که در بسیاری از کشورها یک جوان به سادگی میتواند صاحب خودرو شود، در ایران این آرزو نیازمند سالها پسانداز بدون هیچ خرج دیگری است. تا زمانی که سیاستهای اقتصادی، تورم و بازار خودرو اصلاح نشود، نسل جوان در حسرت خودروی مناسب پیر خواهد شد و این حسرت روح و انگیزه یک نسل را خدشهدار میکند.





ما میگیم با این همه درآمد ک ایران با این همه منابع نباید ایران یک فرد فقیر داشته باشه یا حتی رویا پردازی درمورد خرید ماشین خرید خانه یا طلا ما ایرانی جماعت نباید اینحوری باشیم ما باید جوری باشیم ک با ی اشاره همه چی داشته باشیم ن اینکه رویاپردازی کنیم در موردش
الان من کسیو میشناسم ک چند ساله ازدواج کرده ولی میترسه بچه داره شهر و الان فهمیده اگر بچه دار نشه دیگه نمیتونه میدونی چرا
چون اینقدر مملکت نابود بوده ترسیده بچه دار شده چون اینقدر خرج ها گرونه ک نمیشه اوکی این ماشین هست
بقیه چیزا چی نظرت در مورد بقیه چیزا آقای متفکرررررررررر
الان لیاقت یک ایرانی این نیست که سوار ماشینی بشی که با کلید ماشین یکی دیگه باز بشه
یا دستتو فشار بدی روی کاپوت بره تو
ما میگیم با این همه درآمد ک ایران با این همه منابع نباید ایران یک فرد فقیر داشته باشه یا حتی رویا پردازی درمورد خرید ماشین خرید خانه یا طلا ما ایرانی جماعت نباید اینحوری باشیم ما باید جوری باشیم ک با ی اشاره همه چی داشته باشیم ن اینکه رویاپردازی کنیم در موردش
الان من کسیو میشناسم ک چند ساله ازدواج کرده ولی میترسه بچه داره شهر و الان فهمیده اگر بچه دار نشه دیگه نمیتونه میدونی چرا
چون اینقدر مملکت نابود بوده ترسیده بچه دار شده چون اینقدر خرج ها گرونه ک نمیشه اوکی این ماشین هست
بقیه چیزا چی نظرت در مورد بقیه چیزا آقای متفکرررررررررر
حسرت و حسرت
خودرو های چینی با آپشن های جذاب برام حسرت ابدی شد چه برسه تویوتا و بی ام و
ایرانی ها هم که 😭
برای اسب بخار متاسفم که نظر منو نشون نداد ولی بازم میگم
فقط یه سوال … اولی یکی به من بگه این همه ماشین تو خیابون که نصفش همین جوونا هستن و ول معطلن چین؟
منظورت از اون همه ماشین ، پارس و ۴۰۵ و پراید حلبی آشغال هستن که حتی ذره ای هم امنیت ندارن ؟
سیستم هم قطعا معیوبه.
اما بله بخش زیادی اش هم تقصیر مردم عه.
این همه مشکلاتی که داریم هم تقصیر مردمه ، هم حکومت.
میگیم ماشین معیوب میگیم ذرت تراریخته میگیم مرغ هورمونی میگیم لبنیات پالم دار و هزار تا چیزه دیگه
اینا اگه بخواد درست بشه دست کیه؟ دست حکومت؟ کی تو این کارخونه ها کار میکنه؟ حکومت؟
خود مردم دارن کار میکنن و اگه درست کار کنن مطمئن باش همه چیز درست میشه … حالا میگید بهت اجازه نمیدن؟ خب ندن اما تو درست انجام بده! نمیشه؟ از چی میترسی؟ از خلق خدا؟ یا خدا؟
اگه از خلق خدا میترسی یعنی داری مسیر کج میری و بار کج هم به مقصد نمیرسیه و نتیجش میشه همین ولی اگه درست بری و امیدت به خدا باشه نتیجش میبینی
اما اگه یگی سیستم معیوبه و مجبوری پس داری مسیر اشتباه میری و کار اشتباه هم تاوان داره … پس دیگه جای اعتراض نیست
مشکل اینه که همه خودشون رو قدیسه میدونن و مسیر اشتباه میرن به بهونه سیستم معیوب بعد اعتراضم میکنن
مردم تفکر تفکر تفکر
عزیز مردم کمیگی کار میکنن چیزی هست که بهشون میدن خودشون ک مواد اولیه ندارن اونا بهشون میدن تا وقتی همچنین مغز زنگ زده ای های باشن دیگه امیدی ب آینده نیست
ارزش جواب دادن نداری
چون حقیقت تلخه و جوابی نداری که بدی نه اینکه ارزش ندارم
عزیز مردم کمیگی کار میکنن چیزی هست که بهشون میدن خودشون ک مواد اولیه ندارن اونا بهشون میدن تا وقتی همچنین مغز زنگ زده ای های باشن دیگه امیدی ب آینده نیست
الان لیاقت یک ایرانی این نیست که سوار ماشینی بشی که با کلید ماشین یکی دیگه باز بشه
یا دستتو فشار بدی روی کاپوت بره تو
ما میگیم با این همه درآمد ک ایران با این همه منابع نباید ایران یک فرد فقیر داشته باشه یا حتی رویا پردازی درمورد خرید ماشین خرید خانه یا طلا ما ایرانی جماعت نباید اینحوری باشیم ما باید جوری باشیم ک با ی اشاره همه چی داشته باشیم ن اینکه رویاپردازی کنیم در موردش
الان من کسیو میشناسم ک چند ساله ازدواج کرده ولی میترسه بچه داره شهر و الان فهمیده اگر بچه دار نشه دیگه نمیتونه میدونی چرا
چون اینقدر مملکت نابود بوده ترسیده بچه دار شده چون اینقدر خرج ها گرونه ک نمیشه اوکی این ماشین هست
بقیه چیزا چی نظرت در مورد بقیه چیزا آقای متفکرررررررررر
الان آشغال سوار میشی راضی هستی و خدا رو شاکر؟
من خودم به شخصه ۲۵ ساله از صبح تا ساعت ۵ عصر تو شرکت کار میکنم… الان حدود ۸ ساله. اما اینقدر هزینه ها زیاده آرزومه یه ماشین داشته باشم. حتی پراید هم باشه مشکلی نیست
حمایت و خرید از خودروسازان و مونتاژ کاران و واردکنندگان ظالم داخلی نتیجه ای جز این ندارد ، بنده سالهاست با وجود توانایی خرید خودروی صفر ، خودروی خود را عوض نکرده ام ، تا زمانی که کسانی به طمع سود و دلالی این چنین هیزم در کوره ظالمین میریزند همگی در آتش آن می سازیم .
ماشین بزودی افت خواهد داشت مخصوصأ ساینا و کوئیک ..
۲۰۷ و دنا افزایش نهایت ۵ درصدی
طلا تا ۲۲ م
متاسفانه ایران به شدت جهان از عقب افتاده. چه از نظر اقتصاد. چه از نظر فناوری و چه از نظر قدرت خرید. از همه عقب افتادیم 🙁
کدوم جوون؟ پس این همه ماشین تو خیابون چی کار میکنه؟ بعدشم یه جوری میگید جوون که انگار اون جوون یه قدیسه هستش
فقط یه سوال … ما تو زندگیمون چقدر کارمون رو درست انجام میدیدم؟ آیا واقعا حق الناس را رعایت میکنیم؟
اگه بگیم سیستم معیوبه و مجبوریم که اشتباهه … چرا؟ چون داریم کار اشتباه انجام میدیم و مسلما کار اشتباه تاوان دارد
یه مدت پیش یکی میگفت کاری کردن که دیگه بارونم نمیاد … مگه بارون دست بنده خداست؟ اگه اینجوریه چرا اندونزی اینقدری بارون اومد که تا سقف خونه ها اومد؟
اینا همش نشونس که بنده به سمت من برگرد اما ما همچنان به دنبال روزی از خلق خداییم نه خدا و خدا هم میگه پس برو دنبال همون بنده
کمی تفکر کنید منطور حرفامو متوجه میشید
درود. ب شرفت 🙁 این تیتر رو باید با طلا نوشت. کجاست عدل و عدالت اسلامی. آن معیشتی ک میگفتند این بود ؟؟! افسوس و صد افسوس