پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

یاماها XVS950 Twinduro؛ کروزری که به یک اندرو غول‌پیکر تبدیل شد

یاماها XVS950 Twinduro یکی از متفاوت‌ترین پروژه‌های سفارشی دنیای موتورسیکلت است؛ ترکیبی از یک V-Twin ژاپنی، شاسی دست‌ساز و طراحی الهام‌گرفته از اندروهای دهه ۸۰. این پروژه با تغییرات گسترده در پیشرانه، شاسی و سیستم تعلیق، یک کروزر معمولی را به موتورسیکلتی تبدیل کرده که حالا برای جاده‌های خاکی و استفاده روزمره ساخته شده است.

یاماها XVS950 که با نام‌های DragStar و V Star ۹۵۰ نیز شناخته می‌شود، در سال ۲۰۰۹ معرفی شد. این کروزر به پیشرانه ۹۴۲ سی‌سی V-Twin با زاویه ۶۰ درجه، سیستم انژکتوری، گیربکس پنج‌سرعته و انتقال قدرت تسمه‌ای مجهز بود و به دلیل قیمت مناسب و عملکرد قابل‌قبول، در زمان عرضه موردتوجه قرار گرفت. اما یک مجموعه فنلاندی به نام JL Meccanica، این بار مسیر متفاوتی را برای XVS950 در نظر گرفت؛ این شرکت یک پیشرانه این موتورسیکلت را از یک مرکز اوراق تهیه کرد و تصمیم گرفت با استفاده از آن یک موتورسیکلت روزمره با حال‌وهوای اندروهای دهه ۸۰ بسازد؛ پروژه‌ای که بعدها Twinduro نام گرفت.

تغییرات اساسی برای یک مأموریت جدید

موتور خریداری‌شده تقریباً بدون تجهیزات جانبی بود. آلترناتور یا دینام سنگین استاندارد کنار گذاشته شد و یک نمونه آلومینیومی سبک‌تر از Saprisa جای آن را گرفت. سیستم انژکتوری نیز حذف شد و به‌جای آن دو کاربراتور Dell’Orto PHF با منیفولدهای سفارشی قرار گرفتند.

برای استفاده در مسیرهای خاکی، انتقال قدرت تسمه‌ای نیز با سیستم زنجیری جایگزین شد. محفظه کلاچ باریک‌تر شد و یک مکانیزم جدید برای عملگر کلاچ طراحی شد؛ چراکه محل قرارگیری نمونه اصلی در قسمت پایینی قاب، آن را در برابر ضربه‌های آفرود آسیب‌پذیر می‌کرد.

فریم دست‌ساز و ترکیبی از قطعات موتورسیکلت‌ها

فریم جدید کاملاً سفارشی و از فولاد ساخته شد. بازوی عقب بر پایه نمونه‌ای از TM ۳۰۰ شکل گرفت و برای نصب کمک‌های دوقلوی Fox Clicker اصلاح شد. در جلو نیز از دوشاخ Showa 49mm Twin Chamber و سه‌گانه‌های Kawasaki KX500 استفاده شد. هاب‌ها و رینگ جلو نیز از KX500 گرفته شدند و رینگ عقب به نمونه‌ای عریض‌تر با عرض ۳ اینچ تغییر کرد.

سیستم ترمز هم ترکیبی از قطعات چند موتورسیکلت است؛ دیسک شناور EBC و کالیپر Brembo در جلو و کالیپر Nissin متعلق به CBR600 به همراه دیسک Kawasaki KMX در عقب.

ظاهر اندروهای دهه ۸۰

طراحی ظاهری Twinduro مستقیماً از موتورسیکلت‌های اندروی دهه ۸۰ و مسابقات ISDT الهام‌گرفته است. بیشتر قطعات بدنه از محصولات وینتیج UFO انتخاب شدند، زین از KX گرفته شد و باک سوخت به‌صورت سفارشی از فولاد ساخته شد. اگزوز نیز دست‌ساز است و از لوله استیل ضدزنگ ساخته شده و به صداخفه‌کن‌های آلومینیومی نسبتاً پرسروصدا ختم می‌شود.

نتیجه، ترکیبی عجیب اما هماهنگ از فرم یک اندروی کلاسیک، ابعاد و صدای یک V-Twin بزرگ است.

۱۳۰۰ سی‌سی برای جبران کمبود قدرت

این موتورسیکلت در نخستین گام با پیشرانه استاندارد XVS950 مورداستفاده قرار گرفت. این پیشرانه در حالت استاندارد حدود ۵۲ اسب بخار قدرت دارد، اما پس از مدتی مشخص شد که برای چنین پروژه‌ای چندان سرزنده نیست.

بنابراین این شرکت به سراغ مجموعه Stryker ۱۳۰۰ رفت. سیلندر، پیستون و شاتون‌های جدید نصب شدند. میل‌لنگ نیز بالانس و سرسیلندرها برای استفاده از واشرهای بزرگ‌تر اصلاح شدند. همچنین سیلندرها برای سازگاری با این مجموعه آب‌خنک، دچار تغییراتی شدند.

یک اندرو برای مسیرهای خاکی، نه اندروی حرفه‌ای

با وجود ارتقای فنی، وزن بالای موتور همچنان مهم‌ترین محدودیت Twinduro است. این موتورسیکلت برای مسیرهای فنی و سنتی ساخته نشده، اما در جاده‌های خاکی و شنی عملکرد سرگرم‌کننده‌ای دارد و برای استفاده روزمره نیز طراحی شده است.

در واقع هدف پروژه از ابتدا ساخت یک اندروی مسابقه‌ای نبود؛ بلکه خلق یک موتورسیکلت متفاوت برای سواری روزمره و البته معرفی توانایی‌های JL Meccanica بود.

یک کروزر با روحیه‌ای متفاوت

این محصول نمونه‌ای از این است که یک پلتفرم کاملاً جاده‌ای، با طراحی و مهندسی خلاقانه، می‌تواند به محصولی کاملاً متفاوت تبدیل شود. XVS950 در این پروژه تقریباً هیچ شباهتی به یک کروزر استاندارد ندارد؛ از پیشرانه و انتقال قدرت گرفته تا فریم، تعلیق، ترمز و بدنه، تقریباً همه چیز برای مأموریتی جدید بازطراحی شده است.

این موتورسیکلت شاید برای اندروی حرفه‌ای بیش از حد سنگین باشد، اما ترکیب V-Twin قدرتمند، ظاهر اندروهای قدیمی و شاسی دست‌ساز، آن را به یک پروژه منحصربه‌فرد و جذاب تبدیل کرده است؛ همان چیزی که از یک موتورسیکلت سفارشی متفاوت انتظار می‌رود.