میتسوبیشی پاجرو ۲۰۲۷؛ بازگشتی برای مصاف با لندکروزر

میتسوبیشی پاجرو، شاسیبلند افسانهای این کمپانی ژاپنی، با ظرفیت هفت سرنشین، سامانه چهارچرخ محرک پیشرفته و مدل ۲۰۲۷ بازگشته است.
فهرست مطالب
مدت زیادی از آخرین حضور میتسوبیشی پاجرو میگذرد. تولید مدل جهانی این خودرو پنج سال پیش متوقف شد و بازار ایالات متحده نیز بسیار زودتر، در سال ۲۰۰۶، با مونترو خداحافظی کرده بود. پاجرو نخستینبار در سال ۱۹۸۲ معرفی شد و در طول دوران حضورش در بازار، بیش از ۳.۳ میلیون دستگاه از آن در بیش از ۱۷۰ کشور جهان به فروش رسید. بااینحال، میتسوبیشی در سال ۲۰۲۱ به تولید آن پایان داد؛ بدون اینکه جانشین مستقیمی برایش معرفی کند. حالا سرانجام در سال ۲۰۲۶، بار دیگر پاجرو بازگشته است.
میتسوبیشی پاجرو ۲۰۲۷


پاجرو با ورود به نسل پنجم خود، پس از سالها دوباره به میدان آمده است. این خودرو که در برخی بازارها با نام مونترو شناخته میشود، قرار است در حدود ۱۰۰ کشور جهان عرضه شود. میتسوبیشی هنوز درباره عرضه آن در ایالات متحده تصمیم نهایی نگرفته، اما فروش نسل جدید ابتدا از تایلند آغاز خواهد شد و سپس تا پایان مارس ۲۰۲۷ به ژاپن و استرالیا خواهد رسید.
اگرچه میتسوبیشی برای طراحی نسل جدید از نسلهای قبلی پاجرو الهام گرفته است، اما در واقعیت، خودروی جدید شباهت چندانی به پیشینیان خود ندارد. پاجرو جدید، زبان طراحیای را که پیشتر در مدلهایی مانند Destinator و Xforce دیدهایم، در ابعادی بزرگتر و جسورانهتر به کار گرفته است؛ با گلگیرهای برجسته و جلوپنجرهای بزرگ و قدرتمند.
بدنه عضلانی خودرو در کنار شیشههای بزرگ، سقفی نسبتاً صاف و محافظهای زیر بدنه در قسمت جلو و عقب، ظاهری قدرتمند به آن بخشیده است.
بسته به تیپ، این خودرو با تایرهای Toyo Open Country H/T یا Bridgestone Dueler H/T عرضه میشود که هر دو در ابعاد ۲۵۵/۵۵ R20 هستند.
متأسفانه درِ صندوق به سبک نسلهای قدیمی دیگر وجود ندارد و جای خود را به یک درِ صندوق معمولی داده است. چرخ زاپاس نیز در زیر خودرو قرار گرفته است.
طول خودرو به ۴۹۲۰ میلیمتر، عرض آن به ۱۹۲۵ میلیمتر و ارتفاعش به ۱۹۱۰ میلیمتر میرسد. فاصله محوری نیز ۲۸۷۰ میلیمتر بوده و عرض محورهای جلو و عقب هر دو ۱۶۳۰ میلیمتر اعلام شدهاند.
کابین، یک جهش بزرگ رو به جلو


در حالی که طراحی بیرونی نشان میدهد پاجرو جدید از کثیف شدن و ورود به مسیرهای ناهموار هیچ ابایی ندارد، کابین آن یکی از لوکسترین فضاهایی است که اخیراً در محصولات میتسوبیشی دیدهایم.
چیدمان سهردیفه کابین، ظرفیت هفت سرنشین را فراهم میکند. ردیف دوم نیز تا ۱۵۰ میلیمتر قابلیت جابهجایی دارد و به مکانیزم تاشو مجهز است تا فضای بیشتری برای حمل بار ایجاد گردد یا دسترسی به ردیف سوم آسانتر باشد. به لطف سقف نسبتاً صاف، میتسوبیشی میگوید حتی سرنشینان ردیف سوم نیز از فضای کافی برای سر برخوردار خواهند بود.
کابین در تیپ بالارده، برخلاف انتظار از یک میتسوبیشی، بسیار لوکس به نظر میرسد و تقریباً تمام سطوح آن با چرم پوشانده شدهاند.
با توجه به جایگاه پاجرو در سبد محصولات میتسوبیشی، امکانات رفاهی فراوانی برای آن در نظر گرفته شده است. شیشههای دوجداره در تمام درها و شیشه جلوی آکوستیک نیز به کاهش صدای ورودی به کابین کمک میکنند.
از دیگر تجهیزات میتوان به محفظه خنکشونده زیر زیرآرنجی، سیستم صوتی یاماها با ۱۲ بلندگو، تهویه مطبوع اتوماتیک سهمنطقهای، پردههای دستی شیشههای عقب و گرمکن صندلیهای ردیف دوم اشاره کرد.
دو نمایشگر ۱۴.۳ اینچی بخش عمده داشبورد را به خود اختصاص دادهاند، اما میتسوبیشی همچنان تعداد قابلتوجهی کنترلر فیزیکی را حفظ کرده تا راننده بتواند تنظیمات پرکاربردی مانند سیستم تهویه را سریع و بدون نیاز به کار با نمایشگر کنترل کند.
یک ناب چرخان نیز امکان انتخاب حالتهای مختلف سیستم چهارچرخ محرک را در حین حرکت فراهم میکند. در هر سه ردیف صندلی نیز درگاههای USB در نظر گرفته شده است.
همانطور که در تصاویر و تیزرهای پیش از رونمایی رسمی دیده بودیم، Multi Meter نیز بازگشته است. البته این بار خبری از یک نمایشگر یا نشانگر مجزا مانند نسلهای قدیمی نیست و این قابلیت بهصورت یک رابط دیجیتال روی نمایشگر مرکزی خودرو ارائه میشود؛ این سیستم علاوه بر نمایش زاویههای پیچش و غلتش بدنه (Pitch و Roll)، اطلاعاتی مانند ارتفاع از سطح دریا، جهت حرکت با قطبنما و میزان توزیع گشتاور میان چرخهای سمت چپ و راست را نیز نمایش میدهد.
پاجرو جدید؛ یک شاسیبلند مبتنی بر پلتفرم پیکاپ


پاجرو جدید روی یک پلتفرم نردبانی (Ladder Frame) ساخته شده که با پیکاپ تریتون مشترک است. بااینحال، میتسوبیشی میگوید ساختار شاسی در مقایسه با تریتون به میزان قابلتوجهی مستحکمتر شده است. استفاده گستردهتر از فولادهای با استحکام کششی بالا نیز به افزایش صلبیت شاسی کمک کرده است.
این استحکام بیشتر باید هم در رانندگی جادهای و هم در مسیرهای آفرودی تأثیر محسوسی داشته باشد و در عین حال به افزایش دوام و قابلیت اطمینان خودرو کمک کند.
میتسوبیشی در بخش جلو از سیستم تعلیق دوجناقی استفاده کرده و در عقب نیز یک محور صلب جدید با سیستم تعلیق پنجاتصالی قرار داده است.
هدف از این ترکیب، ایجاد تعادلی مناسب میان کیفیت سواری و پایداری روی جاده و توانایی واقعی در مسیرهای آفرودی است. میتسوبیشی همچنین تلاش کرده فرمان خودرو حس طبیعی داشته باشد و بدنه در هنگام رانندگی تا حد امکان بدون ارتعاش، تکانهای عرضی و به صورت کنترلشده باقی بماند.
به بیان ساده، پاجرو جدید باید همانقدر که برای پیمودن مسیرهای طولانی در بزرگراه مناسب است، در عبور از مسیرهای سنگلاخی و دشوار نیز توانمند باشد.
پاجرو جدید به سیستم Super-All Wheel Control یا S-AWC میتسوبیشی مجهز شده است. این سامانه مجموعهای از سیستمهای الکترونیکی را با یکدیگر هماهنگ میکند تا میزان نیروی محرکه و نیروی ترمز واردشده به هر چرخ را مدیریت کند.
وقتی جاده به پایان میرسد، پاجرو جدید همچنان حرفهای زیادی برای گفتن دارد. این خودرو از ۲۳۰ میلیمتر فاصله از سطح زمین برخوردار است و زوایای آفرودی آن نیز قابلتوجه هستند: ۳۰.۴ درجه برای ورود، ۲۲.۶ درجه در زاویه شکست و ۲۵.۸ درجه برای خروج.
میتسوبیشی همچنین توزیع وزن ۵۲ درصد در جلو و ۴۸ درصد در عقب را برای پاجرو اعلام کرده است. سیستم تعلیق با دامنه حرکتی زیاد نیز به گونهای طراحی شده تا در مسیرهای ناهموار، تماس تایرها با سطح زمین تا حد امکان حفظ شود.
در مجموع، پاجرو نسل پنجم دیگر صرفاً نامی نوستالژیک از گذشته نیست؛ بلکه میتسوبیشی آن را بهعنوان یک شاسیبلند هفتنفره مدرن، لوکس و در عین حال کاملاً آفرودی به میدان فرستاده است؛ خودرویی که این بار مستقیماً رقبایی مانند تویوتا لندکروزر را هدف گرفته است.
اما پیشرانه چه خواهد بود؟ میتسوبیشی فعلاً استفاده از یک موتور دیزلی ۲.۴ لیتری توربوشارژ را تأیید کرده که از تریتون به عاریت گرفته شده است. این پیشرانه ۲۰۴ اسببخار قدرت و ۴۸۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. این نیرو از طریق یک جعبهدتده ۸ سرعته اتوماتیک به چرخها انتقال مییابد.





















با همه تعاریف اصلا در حد مقایسه با لندکروز نیست بهش فکر هم نکنید.