چرا محصولات چری و چینی ها در برخی بازارها قیمت بالایی دارند؟

قیمت محصولات چینی
قیمت محصولات چینی

قیمت محصولات چینی و به طور مشخص تر خودروهای شرکت چری در ایران همواره مورد نقد بوده است و اکنون در این محتوا قصد بررسی قیمت محصولات چری در برخی بازارهای جهانی را داریم؛ آیا چری گران فروشی می کند؟

چند دهه قبل، اگر کسی قصد خرید خودرو داشت، بی تردید به سراغ آمریکایی ها و اروپایی ها بالاخص آلمانی ها می رفت. ژاپنی ها با مشاهده این مورد و از طرفی نیاز مبرم به سهم بازار، ارزش افزوده کیفیت و دوام را در محصولات خود ارائه کردند. اکنون نوبت به کره ای ها رسیده بود که با ارزان سازی قیمت و ارائه شبکه خدمات گسترده در کنار آپشنال کردن محصولات‌شان، سهم بازار مورد نظر را کسب نمایند، اما چینی ها در ابتدا به کپی کاری مشغول شدند تا در وهله نخست، خودروساز شوند. سپس از آن جایی‌که در ارائه کیفیت ژاپنی ها و تکنولوژی و لوکس گرایی آلمان ها ناتوان بودند، مانند کره ای ها به سراغ آپشنال کردن محصولات‌شان و ارائه قیمت های پایین رفتند. اما سیاستِ قیمت پایین، خودروسازان چینی را در بین مشتریان در جایگاه خوبی قرار نمی داد و این خوشایند اژدهای سرخ نبود. در ادامه ماجرای قیمت های پایین چینی ها را بررسی خواهیم کرد.

با قیمت پایین وجهه برند زیر سؤال می رود؟

پاسخ این است که اکثر خودروسازان بزرگ و برجسته در دنیا، در سبد محصولات خود سعی دارند همیشه حداقل یک یا دو محصول اقتصادی داشته باشند، اما این امر به این معنی نیست که قیمت تمام محصولات‌شان را پایین نگه دارند و وجهه برند خود را زیر سؤال ببرند. مثلاً هیوندای در کنار محصولات اقتصادی خود با قیمت ۱۰ تا ۱۵ هزار دلار، خودروهای ۵۰ تا ۷۰ هزار دلاری هم دارد. همچنین برند لوکس جنسیس با قیمت های ۱۰۰ هزار دلاری را هم در سبد محصولات خود برای مشتریان ارائه می کند. پس هر برندی باید محصولات گران قیمت داشته باشد.

چینی ها پشت دست کره ای ها بازی می کنند

به این ترتیب، چینی ها باز هم با نگاه کردن به دست کره ای ها، راهکار مورد نظر را یافتند؛ به طور مثال، مدیر عامل چری اینترنشنال، چشم انداز آینده شرکت را این چنین ترسیم می کند: «چهره جهانی برند ما باید تغییر کند و برای این امر تا حدود زیادی به تغییر نام و هویت نیاز داریم. برند ما در نگاه جهانیان دیگر نباید یک کپی کار باشد، چراکه اکنون ما یک خودروساز واقعی هستیم.»

چری برای این مهم در گام نخست اقدام به معرفی زیرشاخه های جدید جهانی نظیر اکسید، اومودا و جکو نموده است و می بینیم که محصولات خود را تحت نام این سه برند به کشورهای مهمی همچون روسیه، استرالیا و برزیل صادر می کند، اما گام بعدی ارائه قیمت های بالاتر است. به طور مثال، می بینیم که چری جکو J7 را در روسیه به قیمت ۳۵ هزار دلار به فروش می رساند و آریزو ۸ هم با حدود قیمت ۴۰ هزار دلار در بازار روسیه عرضه می شود. البته باید گفت تحریم های روسیه نیز در ارائه این قیمت ها بی تأثیر نیست، اما برویم سراغ استرالیا؛ در کشور استرالیا به گواه سایت carexpert قیمت اومودا ۵ یا همان فونیکس FX خودمان، حدود ۳۲ هزار دلار استرالیا است و این درحالی‌ست که قیمت هیوندای کنا و تویوتا C-HR در تیپ پایه هم حدود ۳۰ هزار دلار استرالیا است. پس باید پذیرفت چینی ها در حال گران‌فروشی هستند. سیاست خودروسازان چینی هم اکنون به این نحو است که در کنار ارائه فهرست آپشن های بلندبالا و از طرفی، ارائه محصولات گوناگون برای هر سلیقه ای، قیمت محصولات خود را هم تحت برندهای جدید و لوکس، اندکی بالاتر ارائه می کنند تا به این ترتیب، دیدگاه مشتریان را نسبت به خود به عنوان خودروسازان رده پایین، تغییر دهند و خود را هم‌تراز با برندهای معتبرتری همچون کیا و هیوندای جلوه دهند. البته در بازار جهانی به دلیل تنوع بسیار بالای خودروها، چینی ها در این سال ها روی کیفیت محصول نیز کار کرده اند، چراکه تنها قیمت و برند جدید، راهبرد اهداف‌شان نیست و برای رقابت با جهانیان، نیازمند کیفیت قابل قبول نیز هستند.

اما در ایران

در ایران هم تقریباً همین امر را شاهد هستیم؛ چری با زیرکی تمام در ایران محصولات خود را در ابتدا به دو دسته و به زودی به سه دسته ام وی ام، فونیکس و اکستریم تقسیم کرده است. برند ام وی ام به ارائه خودروهای اقتصادی چری، و برند فونیکس به ارائه محصولات رده تیگو، آریزو و اومودا مشغول است و بالاخره برند اکستریم در آینده نزدیک به فروش محصولات اکسید از چری در ایران خواهد پرداخت. این دقیقاً یعنی چری در ایران هم محصولات خود را دقیقاً مطابق با سیاست جهانی اش، در بازه های قیمتی گوناگون دسته بندی کرده است تا نگاه مردم را نسبت به خود تغییر دهد و در این بین، خالی بودن بازار ایران از برندهای نام‌دار جهانی هم بیش ترین کمک را به چری و امثال این خودروساز چینی کرده است.

خودروسازان ایرانی

خودروسازان داخلی ما از آن‌جایی‌که تاکنون به جز رقابت با خود و محصولات فشل‌شان هیچ هدف و راهبرد دیگری نداشته اند، تمام رسالت خود را گویی در ارائه بی کیفیت ترین محصولات و البته به نوعی اقتصادی ترین محصولات می دانند. البته بماند که تارای ۷۷۰ میلیون تومانی و کوییک اتومات ۴۳۰ میلیون تومانی با این وضع جیب مردم و معیشت‌شان به هیچ عنوان اقتصادی محسوب نمی شوند، اما در هر صورت با تبدیل قیمت این خودروها به دلار، به اعداد مربوط به خودروهای اقتصادی می رسیم و باید تمام خودروهای ایرانی را خودروهایی در رده اکونومی در تعریف بازار جهانی ترسیم کنیم. این درحالی‌ست که اگر در ایران به‌جای ساخت کوییک و تلاش برای تبدیل کوییک به اطلس و تبدیل سمند به دنا، به طور جدی تر مانند ترکیه به ساخت قطعات خودرو مشغول بودیم و به‌جای شعار خودروی ملی سر دادن، با خودروسازان جهانی همکاری داشتیم، اکنون در جایگاه بسیار بهتری قرار داشتیم. چه ایرادی داشت اگر ایران خودرو می توانست خودروی D سگمنت تولید کند؟ چه ایرادی داشت اگر سایپا می توانست کراس اوورهای میان سایز به تولید رساند؟

بی تردید انحصار خودخواسته ای که دولت برای خودروسازان ما ایجاد کرده و حمایت منفعت طلبانه از خودروسازان، مسبب این وضعیت اسفناک خودرو در ایران است. شاید اگر درهای واردات باز بود و در کنار چینی ها، خودروهایی از برندهای معتبر دیگر هم به ایران می آمد، اکنون محصولات بسیار بهتری داشتیم. کما این که اگر همین چینی ها هم در ایران نبودند، قطع به یقیین خبری از شاهین و تارا و ری را هم نبود و همچنان داشتیم پژو ۴۰۵ و سمند و پراید سوار می شدیم!

تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال تلگرام و اینستاگرام اسب بخار دنبال کنید.