خودروهایی که در طول تاریخ با حجیم ترین پیشرانه ها تولید شده اند

در طول تاریخ خودروسازی جهان، خودروهایی با پیشرانه های بسیار بزرگ مانند یک نیروگاه تولید شده اند که در این صنعت جاودانه شده اند. در ادامه مقاله با ما همراه باشید تا تعدادی از آن ها را معرفی کنیم.
فهرست مطالب
- بوگاتی ویرون ۱۶.۴ گرند اسپرت ۸.۰ لیتری W16
- کادیلاک الدورادو ۱۹۷۰، ۸.۲ لیتری V8
- داج رام SRT-۱۰، پیشرانه V10 با حجم ۸.۳ لیتری ۲۰۰۴
- داج وایپر SRT، پیشرانه V10 با حجم ۸.۴ لیتری ۲۰۱۵
- وینستون سیکس-۴۸، ۸.۶ لیتر ۱۹۱۶
- لوکوموبیل مدل ۴۸ سری ۷، ۸.۶ لیتر ۱۹۲۰
- مک فارلان ۹.۴ لیتر ۱۹۲۲
- چادویک شش، ۱۱.۶ لیتر ۱۹۰۹
- Pierce-Arrow مدل ۶۶ تور، ۱۳.۵ لیتر ۱۹۱۶
- کانسپت کادیلاک شانزده ۱۳.۶ لیتری V16 ۲۰۰۳
- شیطان تورین یا فیات S76 سال ۱۹۱۰، پیشرانه ۲۸.۳ لیتر
اگر یک خودروساز یک موتور کوچک را در یک خودروی کوچک قرار دهید، یک اقدام معقول انجام داده است، اما اگر همین خودروساز یک موتور کوچک را در یک خودروی بزرگ قرار دهید، نتیجه نهایی با کمبود قدرت، مشتریان را آزار خواهد داد، اما برعکس این اتفاق، یعنی قرار دادن موتورهای بزرگ در خودروهای کوچک به برخی از بزرگ ترین و هیجانانگیزترین خودروهایی که همیشه ساخته شدهاند، منجر شده است، که تحت عنوان «ماشینهای عضلانی» شناخته میشوند.
بوگاتی ویرون ۱۶.۴ گرند اسپرت ۸.۰ لیتری W16

بوگاتی ویرون از پیشرانه های V یک مرحله فراتر رفته است، این خودرو یک موتور به شکل W با ۱۶ سیلندر دارد که آن را به یک W16 با حجم ۸.۰ لیتر تبدیل میکند و همراه با چهار توربوشارژر است. این موتور به طور کلی، ۱,۲۰۰ اسب بخار و ۱۵۰۰ نیوتن متر گشتاور تولید میکند که به طور جمعی آن را به سرعت بالای ۲۵۴ مایل در ساعت میاندازد. با این حال، به منظور قانونی بودن در خیابان، سرعت آن محدود به ۳۷۵ کیلومتر بر ساعت شده است.
کادیلاک الدورادو ۱۹۷۰، ۸.۲ لیتری V8

برای یک مدتی، قبل از این که بحران نفت رخ دهد و کنترل آلودگی ها سخت شود، در میان دهه ۶۰ تا ۷۰ میلادی خودروسازان آمریکایی مدل هایی با پیشرانه های حجیم تولید می کردند. کادیلاک الدورادو سال ۱۹۷۰، علاوه بر این که، به دلیل طول زیاد خود بسیار جلب توجه می کرد، با یک موتور V8 با حجم ۸.۲ لیتر همراه بود که قدرت ۴۰۰ اسب بخار و ۷۴۵ نیوتن متر گشتاور تولید میکرد. در سال ۱۹۷۶، قدرت ۴۰۰ اسب بخار به ۱۹۰ اسب بخار کاهش یافت!
داج رام SRT-۱۰، پیشرانه V10 با حجم ۸.۳ لیتری ۲۰۰۴

داج رام اس آر تی-۱۰ یک پیکاپ عملکردی بود که قرار بود حتی ماشینهای عضلانی را پشت خود بگذارد، با زمان شتاب زنی صفر تا صد کیلومتر در ساعت در ۵.۲ ثانیه عملکرد قابل قبولی داشت. با ۵۰۰ اسب بخار و ۷۵۰ نیوتن متر گشتاور، موتور V10 با حجم ۸.۳ لیتر در این ماشین در واقع یک هیولا بود که از داج وایپر برداشت شده بود.
داج وایپر SRT، پیشرانه V10 با حجم ۸.۴ لیتری ۲۰۱۵

تا سال ۲۰۱۵، داج با مدل وایپر به سطوح بیسابقهای رسید، با یک موتور V10 با حجم ۸.۴ لیتر که ۶۴۵ اسب بخار و ۸۱۵ نیوتن متر گشتاور غیرقابل باوری تولید میکرد. زمان شتاب گیری صفر تا صد کیلومتر در ساعت را در ۳.۵ ثانیه و حداکثر سرعت آن ۳۳۵ کیلومتر در ساعت بود.
وینستون سیکس-۴۸، ۸.۶ لیتر ۱۹۱۶

به عنوان یک ماشینی که بیش از ۱۰۰ سال پیش ساخته شده بود، وینستون از یک موتور بسیار بزرگ بهره میبرد، به طور خاص یک موتور ۸.۴ لیتری. البته، قدرت اسب بخار آن بسیار ضعیف بود و اگر آن را با حتی ضعیفترین و کوچکترین خودروهای امروزی مقایسه کنیم، تنها ۴۵ اسب بخار قدرت خواهد داشت.
ماشین دیگری که وینستون در سال ۱۹۱۶ معرفی کرد، مدل کوچکتر و ضعیفتری به نام Six-۳۳ بود که به عنوان مدل ۲۲-آ در کاتالوگ ثبت شده بود و در سال ۲۰۱۵ از مجموعه هارولد کوکر با قیمت ۷۵،۰۰۰ دلار فروخته شد.
لوکوموبیل مدل ۴۸ سری ۷، ۸.۶ لیتر ۱۹۲۰

قبل از اینکه شرکت لوکوموبیل، سهامش به طور کامل فروخته شود، یکی از بزرگترین شرکتهای خودروسازی بود، هرچند در آن زمان تعداد زیادی شرکت خودروسازی وجود نداشت. مدل ۴۸ سری، که یک خودرو بسیار لوکس بود، با قیمت ۱۰،۰۰۰ دلار عرضه میشد در حالی که در همان زمان امکان آن وجود داشت، یک مدل تی فورد را با ۳۰۰ دلار خریداری کرد. موتور ۸.۶ لیتری این خودرو ۴۶.۵ اسب بخار تولید میکرد.
مک فارلان ۹.۴ لیتر ۱۹۲۲

شرکت خودروسازی مکفارلان در سال ۱۸۵۶ تأسیس شد و در سال ۱۹۲۸ به ورشکستگی رسید، بنابراین تعداد بسیار کمی از این خودروها امروزه باقی ماندهاند. خودروی تورینگ مکفارلان سال ۱۹۲۲ با یک موتور قدرتمند ۹.۴ لیتری عرضه شد که تنها ۴۸ اسب بخار قدرت داشت، اگرچه علاقهمندان به این خودرو میگویند، قدرت آن میتوانست بین ۱۲۰ تا ۱۴۰ اسب بخار باشد. در لحظهی نزدیک به ورشکستگی نهایی، قدرت این خودروها به ۱۲۰ اسب بخار ارزیابی شد که برای مدتی بالاترین مقدار قدرت موتور در جهان بود.
چادویک شش، ۱۱.۶ لیتر ۱۹۰۹

۱۱.۶ لیتر، یک پیشرانه هیجان انگیز است که در دنیای امروز دیگر این سبک از پیشرانه ها منسوخ شده اند. این موتور شش سیلندر خطی در خودروی بزرگ چادویک Perfected Great Chadwick در سال های ۱۹۰۹-۱۹۱۱ استفاده شد. کارشناسان میگویند که تقریباً ۱۲۵ اسب بخار توان تولید میکرد، با اینکه ارزیابی رسمی مقداری در بین ۷۰ تا ۷۵ اسب بخار بود.
Pierce-Arrow مدل ۶۶ تور، ۱۳.۵ لیتر ۱۹۱۶

یکی از بزرگ ترین پیشرانه های خودرو که تا امروز تولید شده است، مربوط به همین خودرو است، اگرچه این موتور در سال ۱۹۱۶ تولید شده است. این پیشرانه شش سیلندر خطی با حجم ۱۳.۵ لیتر بود که ۱۰۰ اسب بخار توان تولید میکرد و در آن زمان حدود ۱,۲۵۰ دستگاه از آن ساخته شد. ۱۴ دستگاه از این خودروها امروزه باقی ماندهاند.
کانسپت کادیلاک شانزده ۱۳.۶ لیتری V16 ۲۰۰۳

این خودرو تاکنون به عنوان یک خودروی تولیدی معرفی نشده است، حداقل تا الان. با این حال، نسخههای کارکرده آن در فیلمهایی مانند “Click” و “Real Steel” دیده شده است. موتور V16 با ظرفیت ۱۳.۶ لیتر در این خودرو ۱,۰۰۰ اسب بخار تولید میکند، اگرچه این اولین موتور V16 نیست که کمپانی کادیلاک آن را عرضه کرده است، زیرا در دهه ۱۹۳۰ نیز موتورهای V16 را داشت.
شیطان تورین یا فیات S76 سال ۱۹۱۰، پیشرانه ۲۸.۳ لیتر

بیش از ۱۰۰ سال پیش، داشتن ۳۰۰ اسب بخار قدرت واقعاً یک اتفاق بزرگ و نادر بود، حتی اگر برای آن نیاز به یک موتور ۲۸.۳ لیتری بزرگ و حجیم بود. در مجموع از این خودرو هیولا دو دستگاه تولید شد، که یکی از آنها توسط شاهزاده روسی بوریس سوخانوف خریداری شد و دیگری توسط شرکت فیات تا سال ۱۹۲۰ نگهداری شد، که نام “شیطان تورین” به آن داده شد. این خودرو قدرتی برابر با پورشه کیمن و فورد موستانگ امروزی دارد، اما ۱۱۰ سال پیش تولید شده است که واقعا شگفت انگیز است.





با دانش سیلندر و بلوک فعلی تولید موتورهای سری W با حداقل ۸ و ۱۲ و حداکثر ۱۶ و ۲۰ سیلندر ارزانترین راه حل است
یکی از بزرگترین فانتزی های من اینه مه یه کمپانی ساخت خودرو دست ساز تاسیس کنم و بر اسا خودروهای دهه بیست و سی میلادی و طراحی های اون دوران یه خودرو تمام فیبرکربنی بسازم که طراحیش مثل خودروهای دهه بیست و سی میرادی باشه یه نسخه معمولی تر بر اساس خودروهایی مثل فورد مدل تی و یه نسخه پریمیوم تر بر اساس طراحی هایی مثل بوگاتی های اون سالها مخصوصا اگر اشتباه نکنم تایپ چهل و پنج موتورش رو هم ال اس جنرال موتور انتخواب میکنم چون هم ارزونه تو جهان هم قدرتش خیلی زیاده هم صدای قشنگی برای همچون تایپ ماشینی میده و اصلا هم برقی نمیسازمش تمام فیبر کربنی بعد مثلا چراغ هاش با اینکه ظاهرش کلاسیکه ولی لیزر لایت و afs دار کار میکنم خیلی خیلی با جزئیات تمام تو ذهنم و کاغد تا کوچکترین چزئیاتی که سوادش رو دارم روش کار کردم تو دهه سی زندگیم مثل نوجوون ها بهش فکر میکنم یه نسته ایرانیزه هم که همیشه تو ذهنم بوده اینه که یه شرکتی مثل منصوری تو المان و خاور میانه ولی تو ایران بزنم که رو خودروهای ایرانی کار بکنم کیت بدنه و تقویت انجین برای خودروهای ایرانی با لوگو خودم کار بکنم مثل هنسی برای خودروهای امریکایی تو انریکا فقط من تو ایران برای خودروهای ایرانی مثلا یه پیکان رو هم با استایل رترو مدرن بازسازی بکنم با بدنه سبک شده و حتی فیبرکربنی چون دیدم تو اینستا تو ایران هم فیبرکربن کار داریم،ولی یه سرمایه عظیم میخواد و بعدش هم یه شروروم تو لوکیشن مناسب ولی تضمین هست که بیزنس موفقی خواهد شد فقط باید جوری خودرو تغییر بکنه که به مشکل تعویض پلاک و راهور نخوره که اون هم کاری نداره فقط زحمت بیشتری میخواد
تو میتونی
ممنون که خواب دیشبت رو برامون تعریف کردی
با دانش سیلندر و بلوک فعلی تولید موتورهای سری W با حداقل ۸ و ۱۲ و حداکثر ۱۶ و ۲۰ سیلندر ارزانترین راه حل است