پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

ولوو N؛ معرفی کله زرد خاطره ساز

ولوو سری N را باید یکی از تاثیرگذارترین کامیون‌های صنعت ایران دانست. محصولی که از زمان عرضه توانست نام ولوو را بیش از پیش جاودانه کند. 

تاریخ خودروهای سنگین در کشورمان درست مانند تاریخ خودروهای سواری فراز و نشیب بالایی را تجربه کرده و همچنان می‌کند. محصولات و تولیدات متعددی در کشورمان وارد و سپس مونتاژ شده و توانستند یکه تازی کنند. آن زمان که کامیون‌های قلدر آمریکایی همچنان در بازار تاخت و تازی داشتند این ولوو بود که آمد تا ورق را به سمت اروپایی‌ها بازگرداند. 

در سال‌های پیش از انقلاب و زمانی که بازار خودرو چه در دسته سبک و چه در دسته سنگین رونق بالایی داشت، کامیون‌های آمریکایی یکه تاز بازار بودند. از انواع ماک گرفته تا اینترناش و وایت همه و همه آمده بودند تا بازار ایران را بیش از پیش رونق دهند. اما رفته رفته با کمرنگ شدن حضور آمریکایی‌ها، سوئدی‌ها پایشان به کشورمان بیشتر باز شد. 

ولوو در سال‌های پس از انقلاب و جنگ تحمیلی ابتدا با سری N حضورش را پررنگ‌تر کرد و همزمان با آن سری F نیز که جزو اولین کشنده‌های بدون دماغ مدرن بازار ایران محسوب شده عرضه می‌شد. ولوو انده اولین عضو از سری N سوئدی‌ها در بازار کشورمان بود که بسیار مورد استقبال مردم قرار گرفت. 

ولوو N10 و N12 از ابتدای عرضه به ایران با رنگ زرد معروفشان به دست خریداران رسیدند تا از همان سال‌های اولیه لقب ولوو کله زرد را به خود بگیرند. سری N ولوو نفس‌های آخر کشنده‌های دماغه‌دار در ایران بود و پس از این سری و سری NH مردم کشورمان برای همیشه با ولووها و البته دیگر کشنده‌های دماغه دار خداحافظی کردند. 

طراحی ظاهری و کابین

ولوو N از نظر طراحی نسبت به نسل قبلی خود که همان ولوو سوسماری معروف است کاملا طراحی متفاوتی پیدا کرد. یک ظاهر جعبه‌ای و مکعبی شکل دماغه دار و چراغ‌های دوتایی دایره‌ای همگی حس یک کامیون آمریکایی را به بیننده القا می‌کند. همانطور که پیشتر اعلام کردیم رنگ اصلی این کامیون زرد رنگ بوده و با همین رنگ هم معروف شد. 

داخل کابین ولوو سری N یعنی N10‌ و N12 طراحی مشترکی وجود داشت و از نظر داخلی نیز این کامیون کاملا نسبت به قبل تحول بزرگی پیدا کرده و در بخش داشبورد کاملا شبیه به سری F ولوو شده بود. همچنین تمامی ولوو N های ایران با کابین بدون جای خواب عرضه شدند که در آن زمان موردی رایج بود. 

هنوز هم با گذشت چند دهه از فروش این کامیون در ایران نسخه‌های زیادی از آن سالم و سرپا مانده و حتی به یک کامیون کلکسیونی نیز برای بسیاری از راننده‌ها و مالکین خوش ذوق تبدیل شده است. کیفیت ساخت بالا چه در نمای بیرونی و چه در داخل کابین همه و همه باعث شده تا این محصول جزو با کیفیت‌ترین کامیون‌ها باشد. 

مشخصات فنی 

ولوو سری N همانطور که پیشتر اشاره کردیم در دو نسخه N10 و N12 در ایران عرضه شد که هر دو این نسخه‌ها کاربری‌های کمپرسی، باری و کشنده در هر دو مدل دو محور و سه محور را دارا بودند. مهمترین شاخصه ولوو N کیفیت ساخت بالا، استهلاک پایین، مشخصات فنی و حتی قابلیت‌های فنی جدید مانند گیربکس سنکرونیزه بودند. 

ولوو N10‌ در بخش فنی و قوای محرکه به یک موتور ۶ سیلندر خطی با حجم دقیق ۹.۶ لیتر به همراه سیستم توربوشارژ مجهز شده است. قدرت این کامیون ۲۷۵ اسب بخار بوده و در همان زمان به سبب مصرف سوخت عالی، قدرت بالا و شتاب مناسب خیلی زود مورد توجه قرار گرفت. 

ولوو N12 اما به تبع در رده بالاتری قرار می‌گرفت و به یک پیشرانه ۶ سیلندر ۱۲ لیتری توربو دیزل مجهز شده بود که می‌توانست ۴۴۰ اسب بخار قدرت و ۲۲۰۰ نیوتن متر گشتاور را تولید کند، اعدادی که در کمتر کامیونی در آن سالها دیده می‌شد. گیربکس این نسخه نیز از نوع ۱۴ سرعته دنده‌ای تمام سنکرونیزه بود که تعویض دنده‌های بسیار نرمی در میان تمام رقبا داشت. 

جمع بندی

ولوو سری N جزو بهترین و برترین کامیون‌های سال‌های گذشته این برند خوشنام است. محصولی که خدمات زیادی در کشورمان انجام داد و حتی نمونه‌های خاصی از آن برای مصارف نظامی کشور عرضه شدند. 

هنوز هم این کامیون در هر دو نسخه به کار و فعالیت بوده و این نشان از کیفیت بالای آن دارد، البته بماند که بسیاری از رانندگان عزیزمان نیز به اجبار سراغ خرید این دست محصولات می‌آیند با اینکه باید خرید یک کامیون یا کشنده مناسب و بروز به آسانی در دسترس‌شان باشد.