پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

ولوو FM؛ بررسی و معرفی یکی از کشنده‌های کمتر شناخته شده بازار

ولوو FM را باید نسخه اقتصادی‌تری از سری FH دانست. محصولی که توسط این برند سوئدی بیشتر برای مسافت‌های کوتاه با قابلیت‌های حمل بار بالا ساخته شد. 

کامیون‌ها و کشنده‌ها نیز درست مانند خودروها دسته بندی‌های مختلف و مدل‌های متفاوتی را شامل می‌شوند. اکثر برندهای بزرگ فعال در این حوزه سبد محصولاتشان را با هدف دربرگیری سلایق مختلف و صد البته کاربردهای متفاوت گسترش داده‌اند. ولوو هم به عنوان یکی از بازیگران بزرگ این صنعت همین رویه را از همان ابتدای فعالیتش داشت تا بتواند سهم فروش قابل توجهی از بازار را از آن خود کند. 

ولوو FM چندی پس از تولد سری FH طراحی و معرفی شد تا یک کامیون برای مسافت‌های بین شهری کوتاه یا متوسط با هدف تمرکز بر روی کاربری بهتر و البته هزینه نگهداری پایین‌تر در میان محصولات ولوو وجود داشته باشد. ولوو FM در واقع نسخه‌ای اقتصادی‌تر، جمع و جورتر و البته تا حدودی کم استهلاک‌تر از برادر بزرگتر خود یعنی FH بوده که با شاسی‌های مختلفی نظیر باری، کشنده و کمپرس تولید شده است. 

ولوو FM در بازار ایران هم حضور قابل قبولی دارد البته نه به پررنگی ولوو FH. در اوایل دهه هشتاد شمسی سایپا دیزل همزمان با مونتاژ FH، این سری را هم به خط تولید خود افزود تا رقیبی سرسخت را برای سری P و G اسکانیا وارد میدان کند. در ایران چند نسل از این ولوو در هر سه شاسی باری، کمپرس و کشنده تولید و به فروش رسید. 

ولوو اف ام همچنان در بازار کشورمان یکی از بهترین انتخاب‌هاست با اینکه از نظر قیمتی بخاطر شرایط موجود جهش قیمتی بالایی با مانند سایرین تجربه کرده است. شاخصه این سری با سری FH سقف کوتاه آن بوده و رایج‌ترین نمونه آن در ایران ولوو FM ۴۶۰ باری محسوب می‌شود که یکی از قوی‌ترین کشنده‌های باری بازار به حساب می آید. 

طراحی ظاهری و کابین

ولوو FM در بخش طراحی ظاهری و کابین کاملا شبیه به برادر بزرگتر خود بوده و همانطور که اشاره کردیم چندان تفاوتی به غیر از ارتفاع سقف ندارد. البته این نسخه هم کابین جای خواب‌دار دارد هم کابین بدون جای خواب که هر دو نسخه نیز در ایران موجود است. 

در نمای جلو در تمام نسل‌های این کشنده چهره‌ها شبیه FH بوده و با همان نمای جذاب روانه بازار شده است. همانطور که پیشتر اشاره کردیم این محصول با شاسی‌های مختلفی تولید شده که در نسخه باری هم شاسی بلند و کوتاه دارد. مشخصا در مدل‌های جدیدتر اف ام طراحی بروز و مدرنی را شاهدیم که هنوز هم با گذشت سال‌ها جذابیت بالایی دارند. 

داخل کابین هم درست مانند نمای بیرونی دقیقا با داشبوردی مشابه اف اچ روبروییم البته با امکاناتی کمتر اما موردی که مهم است ارگونومی بسیار خوب آن بوده که البته غیر از این هم از ولوو انتظاری نمی‌رود. کابین به سبب سقف کوتاه بودن اتاق ارتفاع کمی داشته و همین مورد سبب شده تا کمی جابجایی درون کابین با سختی همراه باشد که البته ذات تمام کامیون‌های سقف کوتاه است اما در نسخه‌های جای خوابدار فضای بسیار خوبی پشت راننده حکمفرماست. 

مشخصات فنی

تولید و مونتاژ خانواده ولوو FM در ایران از اوایل دهه ۸۰ و با سایپا دیزل جدی شد. در همان سال‌های ابتدایی همزمان با مونتاژ برخی مدل‌های FH، نسخه‌های قدیمی‌تر FM هم وارد خط شدند از جمله سری FM9 که بسته به کاربری، با موتورهای حدود ۳۰۰ تا ۳۴۰ اسب بخار عرضه می‌شد. در عمل FM9 هم در قالب ده چرخ و هم در نسخه‌های باری سبک‌تر (تک‌ باری) دیده می‌شد و همین تنوع باعث شد خیلی زود جای خودش را در ناوگان باری کشور پیدا کند.

چند سال بعد و در اوایل دهه ۹۰، نسل‌های قوی‌تر FM به بازار ایران رسیدند و تمرکز بیشتر روی نمونه‌های ده چرخ بود. در این دوره FM هایی با موتور ۱۳ لیتری و توان ۴۴۰ اسب بخار تولید شدند، کامیون‌هایی که معمولا با محورهای عقب معروف به توپی طلا همراه شدند. بعد از شروع تولید نسل چهارم ولوو در ایران، نوبت به FM نسل چهارم رسید و از میانه دهه ۹۰، نسخه‌های ۴۶۰ اسبی هم وارد بازار شدند. 

ابتدا در برخی کاربری‌ها و سپس در قالب ده‌چرخ باری و همچنین نسخه‌های ویژه کار سنگین که با نام FMX شناخته شدند. در اغلب این تولیدات، گیربکس اتوماتیک I-Shift نقش مهمی در رانندگی و هماهنگی با موتور کامیون داشت.

جدیدترین نسخه این محصول نیز ولوو FM460 است، کامیونی که در کلاس‌های مختلف جزو قدرتمندترین گزینه‌های موجود در ایران به حساب می‌آید. نکته اصلی درباره FM460 این است که با وجود محدودیت‌های وزن و کاربری یک کامیون باری، از نظر توان فنی چیزی کم از بسیاری کشنده‌ها ندارد و همین موضوع آن را برای مسیرهای سخت، بارهای سنگین مجاز و کارهای بین شهری جدی، به انتخابی خاص تبدیل کرده است.

در بخش فنی، قلب تپنده این کامیون یک موتور شش سیلندر خطی ۱۳ لیتری ولوو است که توان ۴۶۰ اسب بخار و گشتاور ۲۳۰۰ نیوتن متر تولید می‌کند. این پیشرانه با استاندارد آلایندگی یورو ۵ شناخته می‌شود و برای کنترل آلایندگی از سامانه SCR بهره می‌برد. وجود ترمز موتور VEB (ترمز سوپاپ) هم یکی از نقاط قوت مهم آن در مسیرهای سرازیری و حمل بار است. طبق مشخصات این موتور، ظرفیت روغن حدود ۳۳ لیتر و حجم مایع خنک کننده نزدیک به ۴۰ لیتر اعلام می‌شود.

در بخش گیربکس و سیستم انتقال قدرت، FM460 بسته به سری تولید می‌تواند با گیربکس دستی یا اتوماتیک عرضه شده باشد اما نسخه شناخته شده‌تر بازار ایران معمولا با گیربکس اتوماتیک I-Shift ارائه شده است. گیربکسی با کد AT2612F که ۱۲ دنده جلو و ۴ دنده عقب دارد و با منطق تعویض دنده هوشمند، هم رانندگی را ساده‌تر می‌کند و هم در مصرف و استهلاک اثر مثبت دارد.

سیستم ترمز این کامیون از نوع کاسه‌ای در هر دو محور جلو و عقب است و با مدارهای مستقل و نیروی هوای فشرده کار می‌کند. وجود کمپرسوری با ظرفیت حدود ۱۰۸۰ لیتر در دقیقه، ABS، ترمز توقف فنری روی محور عقب و سوپاپ ترمز وزنی، مجموعه ترمز را برای کاربری باری سنگین کامل‌تر می‌کند.

در بخش تعلیق هم ترکیب رایج ولوو در این کلاس را می‌بینیم: در محور جلو فنر پارابولیک به همراه میل موجگیر و در محور عقب فنر شمشی به‌همراه کمک فنر و میل موجگیر استفاده شده تا هم پایداری و هم تحمل بار در سطح قابل قبول باقی بماند.

جمع بندی و ارزش خرید

ولوو FM با توجه به ترکیب فنی و البته استهلاک پایینی که دارد در کنار قدرت بسیار بالای آن در نسخه باری یکی از بهترین گزینه‌ها برای خرید است. قطع به یقین نمونه‌های مدل بالای آن قیمت‌های بسیار بالایی دارند اما به مراتب نسبت به تمامی رقبایش جزو برترین هاست. این محصول با توجه به اشتراکات فنی بالا با برادر خود یعنی سری FH از نظر نگهداری هم مالک را دچار دردسر نخواهد کرد.