کرایه اتوبوس، قطار و سواریهای بین شهری افزایش یافت

کرایه اتوبوس، قطار و سواریهای بین شهری از ابتدای اسفند مشمول افزایش شد. مسئولان، رشد هزینههای نگهداری ناوگان را دلیل این تصمیم عنوان کردهاند.
از ابتدای اسفندماه، نرخ کرایه وسایل حمل و نقل عمومی بین شهری در کشور افزایش یافته است. بر اساس مصوبه شورای عالی هماهنگی ترابری کشور، قیمت سفر با سواریهای کرایهای، اتوبوس و قطار تا سقف ۲۵ درصد رشد کرده و این تصمیم به صورت رسمی به شرکتهای حمل و نقل جادهای و ریلی ابلاغ شده است.
این مصوبه که در دویست و سی و پنجمین جلسه شورا به تصویب رسیده، از اول اسفند اجرایی شده و هزینه سفرهای بین شهری را برای بخش قابل توجهی از مسافران افزایش داده است.
چرا نرخها افزایش یافت؟
به گفته مسئولان حوزه حمل و نقل، افزایش نرخ کرایهها با هدف جبران بخشی از هزینههای فزاینده نگهداری ناوگان و حمایت از فعالان این بخش انجام شده است. رشد قیمت قطعات یدکی، هزینه تعمیرات، حقوق نیروی انسانی و خدمات جانبی، از جمله دلایلی است که برای این افزایش مطرح میشود.
این رشد قیمت تمامی بخشهای حمل و نقل مسافری بین شهری را در بر میگیرد و شامل سواریهای کرایهای، ون، مینی بوس، اتوبوسهای بین شهری و همچنین بلیت قطار میشود.
الزام شرکتها به رعایت نرخهای مصوب

اتحادیه شرکتهای تعاونی مسافربری کشور اعلام کرده است که نرخهای جدید در چارچوب ضوابط قانونی تعیین شده و تمامی شرکتها موظف به رعایت قیمتهای مصوب هستند. بر اساس اعلام این اتحادیه، هرگونه دریافت مبلغ اضافی از مسافران تخلف محسوب میشود و مسئولیت آن متوجه شرکتهای متخلف خواهد بود.
در بخش حمل و نقل ریلی نیز افزایش قیمت بلیتها اعمال شده و مسئولان این حوزه، رشد هزینههای فنی، خدمات رفاهی و دستمزد کارکنان را از دلایل اصلی این تصمیم عنوان کردهاند.
تاثیر افزایش قیمت بر مسافران
اجرای این مصوبه باعث شده هزینه سفرهای بین شهری نسبت به گذشته بهطور محسوسی افزایش یابد. برای بسیاری از شهروندان، سفر بین شهری یک ضرورت شغلی، درمانی یا خانوادگی است و افزایش کرایهها، فشار مستقیم بر بودجه خانوار وارد میکند. فشاری که در شرایط تورمی کنونی بیش از گذشته احساس میشود.
بار تصمیمها بر دوش مردم
در حالی که مسئولان از ضرورت حمایت از ناوگان حمل و نقل سخن میگویند، واقعیت این است که اصلیترین بار این تصمیم بار دیگر بر دوش مردم گذاشته شده است. افزایش نرخ کرایهها بدون ارائه بستههای حمایتی مشخص برای مسافران یا اصلاح ساختارهای ناکارآمد، به معنای انتقال مستقیم هزینههای مدیریتی و سیاستی به شهروندان است.
فرسودگی ناوگان، کمبود قطعات و وابستگی شدید به واردات نتیجه سالها سیاستگذاری ناپایدار است، اما هزینه آن نه از محل اصلاح سیاستها، بلکه از جیب مردم جبران میشود. در غیاب برنامهای جدی برای نوسازی ناوگان و حمایت مؤثر دولتی، افزایش قیمتها بیش از آنکه راهحل باشد، به تداوم چرخه فشار اقتصادی بر جامعه دامن میزند.
جمع بندی
افزایش ۲۵ درصدی کرایه حمل و نقل بین شهری اگرچه با هدف حفظ پایداری ناوگان انجام شده، اما بدون سیاستهای مکمل و نگاه جامع، اثر اصلی آن بر معیشت مردم نمایان میشود. ادامه این روند میتواند دسترسی به سفرهای بین شهری را محدودتر کرده و فاصله میان تصمیمگیریهای کلان و واقعیت زندگی شهروندان را عمیقتر کند.





دیدگاه ها