لانگن لایتاسپید؛ هنر بریتانیایی روی دو چرخ

وقتی یک موتورساز بریتانیایی تصمیم میگیرد بدون توجه به قواعد رایج بازار، یک استریتفایتر کاملا دست ساز بسازد، نتیجه میتواند چیزی شبیه به لانگن لایتاسپید باشد؛ موتورسیکلتی خشن، متفاوت و به شدت خاص که بیشتر از یک وسیله نقلیه، شبیه یک اثر هنری مکانیکی متحرک است؛ موتورسیکلتی که یکی از متفاوتترین موتورسیکلتهای تولید محدود در جهان خواهد بود.
داستان لانگن از یک شرکت بزرگ موتورسازی آغاز نشد؛ بلکه نتیجه تصمیم کریس راتکلیف، طراح و مهندس بریتانیایی، برای ساخت موتورسیکلتهایی متفاوت بود.
او پس از آغاز فعالیت مستقل، نخستین محصول خود یعنی Two-Stroke را تولید کرد. موتورسیکلتی که به دلیل طراحی خاص و ساخت محدود، خیلی زود مورد توجه قرار گرفت. راتکلیف اما به دنبال پروژهای قدرتمندتر بود، موتورسیکلتی سبک و چابک با شخصیتی متفاوت. نتیجه این ایده، لانگن Lightspeed است، یک استریتفایتر دست ساز و تولید محدود که با امکان شخصی سازی گسترده، بیش از آنکه محصولی تولید انبوه باشد، یک موتورسیکلت خاص و سفارشی محسوب میشود.
قلب تپنده لایتاسپید

لایتاسپید به یک موتور V-Twin هشتسوپاپ ۱۱۹۱ سیسی با زاویه ۷۲ درجه مجهز است. این پیشرانه توان تولید ۱۸۵ اسب بخار قدرت و ۱۳۸ نیوتنمتر گشتاور را دارد.
سیستم سوخترسانی Bosch با دریچه گاز برقی و دو شفت بالانسر برای کنترل ارتعاشات از دیگر مشخصات فنی آن هستند. انتقال قدرت نیز از طریق گیربکس پنجسرعته انجام میشود.
وزن؛ برگ برنده لایتاسپید


وزن اعلامشده این موتورسیکلت بدون سوخت، ۱۸۵ کیلوگرم است؛ وزنی که میتوان آن را برگ برنده این محصول دانست و نسبت قدرت به وزن بسیار خوبی برای این موتورسیکلت ایجاد میکند.
لانگن برای این موتورسیکلت یک فریم فولادی لولهای اختصاصی و بازوی نوسانی ویژه طراحی کرده است. سیستم تعلیق نیز شامل دوشاخ معکوس Öhlins FGRT301 با قطر ۴۸ میلیمتر در جلو و دو کمکفنر Öhlins STX در عقب است.

در بخش چرخها، لانگن از رینگهای آلومینیومی استفاده کرده که طراحی و ساخت آنها توسط خود شرکت انجام شده. در بخش عقب نیز یک تایر بسیار پهن ۲۴۰ میلیمتری قرار گرفته است؛ تایر عریضی که باعث شده تا علاوه بر ظاهر خشنتر، سطح تماس بالایی با آسفالت ایجاد شود. با این حال نباید این نکته را نادیده گرفت که استفاده از این تایر، باعث شده فضای میان تایر و بازوی نوسانی بسیار محدود باشد.
عملکرد و فرمانپذیری

لایتاسپید را میتوان موتورسیکلتی جمعوجور و نسبتاً چابک دانست. ارتفاع زین ۷۹۰ میلیمتر و وضعیت نشستن بر روی آن بیشتر از اینکه به یک کروزر شباهت داشته باشد، حالتی اسپرت دارد. همچنین وزن پایین در کنار سیستم تعلیق Öhlins باعث شده لایتاسپید در تغییر مسیرها و پیچها عملکرد دقیقی داشته باشد؛ با این حال، کورس محدود سیستم تعلیق و فاصله کم برخی قسمتها از سطح زمین، عبور از مسیرهای بسیار ناهموار را دشوار میکند.
از طرف دیگر، خبری از ABS، کنترل کشش، IMU ششمحوره یا کوییکشیفتر نیست. همین موضوع باعث میشود بخش زیادی از کنترل قدرت موتور مستقیماً به مهارت موتورسوار وابسته باشد.
طراحی؛ یک استیمپانک واقعی




طراحی لایتاسپید یکی از مهمترین نقاط تمایز آن است. فریم لولهای، قطعات آلومینیومی، کلیدهای کوچک با طراحی الهامگرفته از MotoGP و قاب خاص چراغ عقب، ظاهری کاملاً دستساز به موتورسیکلت دادهاند.
صفحه آمپر نیز به صورت گرد طراحی شده، هرچند اعداد کوچک و نشانگر سوخت نهچندان دقیق، از نقاط ضعف آن هستند.
نسخه نهایی؛ در مسیر تکامل
به گفته لانگن، این محصول هنوز به نسخه تولیدی نرسیده و نقص هایی دارد؛ نقصهایی مانند نقص سیستم سوخترسانی و عملکرد نامطلوب دریچه گاز که طبق اعلام این شرکت، پیش از تحویل نمونههای نهایی اصلاح خواهند شد.
در نهایت باید گفت که لانگن لایتاسپید قرار نیست تا جایگزین برندهایی مانند بامو، دوکاتی یا هوندا باشد، زیرا فلسفه آن متفاوت است: قدرت بالا، وزن پایین، تیراژ محدود، طراحی دستساز و حداقل دخالت تجهیزات الکترونیکی.
لایتاسپید بیشتر از یک وسیله نقلیه، یک تجربه مکانیکی و حسی است؛ یک استریتفایتر بریتانیایی متفاوت برای کسانی که خاصبودن را به بینقصبودن ترجیح میدهند.





دیدگاه ها