نوروز یا کابوس مرگبار جادههای ایران؟

افزایش ۳ درصدی ترددهای جادهای در نوروز ۱۴۰۴ با آمار تکاندهنده ۸۸۰ کشته و هزاران مجروح همراه شد؛ موضوعی که نشان میدهد مشکلات اقتصادی، خودروهای فرسوده و جادههای پرخطر، تعطیلات نوروز را به کابوسی مرگبار برای ایرانیان تبدیل کرده است.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، در حالی که تعطیلات نوروزی ۱۴۰۴ قرار بود فرصتی برای استراحت و خوشگذرانی مردم ایران باشد، اما به دلیل مشکلات عمیق اقتصادی، کمبود زیرساختهای حملونقل و ایمنی پایین جادهها و خودروها، این تعطیلات به یک فاجعه مرگبار تبدیل شد.
سردار سید تیمور حسینی، رئیس پلیس راهور فراجا، روز شنبه با اعلام پایان طرح ترافیکی نوروز ۱۴۰۴ پس از ۲۱ روز، از ثبت بیش از ۵۵۸ میلیون تردد جادهای در بازه زمانی ۲۵ اسفند ۱۴۰۳ تا ۱۵ فروردین ۱۴۰۴ خبر داد که نسبت به سال گذشته حدود سه درصد افزایش داشته است. این آمار، نشاندهنده حجم عظیم سفرهای جادهای است، اما همزمان با آن، گزارشهای تلخ از تصادفهای مرگبار و صدها کشته و مجروح، زنگ خطر را به صدا درآورده است.
وضعیت اقتصادی کشور در سالهای اخیر به گونهای پیش رفته است که قدرت خرید مردم هر روز کمتر میشود. تورم فزاینده، کاهش ارزش پول ملی و مشکلات معیشتی باعث شده است بسیاری از خانوادهها توانایی مالی لازم برای استفاده از گزینههای حملونقل جایگزین مانند قطار یا هواپیما را نداشته باشند. بلیت قطار به دلیل کمبود ناوگان ریلی و تقاضای بالا، به سختی در دسترس است و هزینههای سفر با هواپیما نیز با بودجه اکثریت مردم همخوانی ندارد. در نتیجه، بخش عمدهای از مردم همچنان به خودروهای شخصی خود برای سفرهای نوروزی وابسته هستند؛ خودروهایی که اغلب فرسوده، غیراستاندارد و با ایمنی پایین هستند. این خودروها، محصول دههها انحصار تولید توسط خودروسازان داخلی، نه تنها از نظر کیفی در سطح استانداردهای جهانی نیستند، بلکه به دلیل ایمنی پایین، خود به عاملی برای آسیب به خانوارهایی که در مسافرتهای جادهای حضور دارند تبدیل میشوند.
از سوی دیگر، وضعیت جادههای کشور نیز به شدت نگرانکننده است. جادههایی که پر از نقاط حادثهخیز، چالهها، نبود روشنایی کافی و گاردریلهای غیراستاندارد است، به دلیل عدم نوسازی و بهسازی مداوم، به تلهای مرگبار برای مسافران تبدیل شدهاند. در چنین شرایطی، ترکیب خودروهای فرسوده، رانندگی در جادههای پرخطر و رفتارهای پرخطر رانندگان که ناشی از نبود فرهنگ مناسب رانندگی در کشور است، زمینهساز افزایش تصادفها شده است.
به گفته سردار حسینی، در طول ۲۱ روز طرح نوروزی، ۷۳۸ فقره تصادف منجر به فوت رخ داد که در مجموع ۸۸۰ نفر جان باختند. همچنین ۱۵ هزار و ۸۳۳ فقره تصادف جرحی و هشت هزار و ۵۷۲ فقره تصادف خسارتی ثبت شد، که نشاندهنده عمق بحران ایمنی در جادههای کشور است.
تحلیل دلایل اصلی این تصادفهای مرگبار نیز خود گویای مشکلات ساختاری است. سردار حسینی اعلام کرد که ۴۴ درصد از تصادفهای فوتی به علت عدم توجه به جلو، ۱۵ درصد به دلیل ناتوانی در کنترل وسیله نقلیه و ۱۴ درصد به خاطر تغییر مسیر ناگهانی بودهاند. این آمار نشان میدهد که علاوه بر عوامل انسانی مانند خستگی، بیاحتیاطی و استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی، کیفیت پایین خودروها و شرایط نامناسب جادهها نقش کلیدی در این فاجعه دارند. بیشترین زمان وقوع تصادفات فوتی نیز در بازه ساعت ۱۶ تا ۲۰ گزارش شده است، زمانی که ترافیک سنگین و خستگی رانندگان به اوج خود میرسد.
پلیس راهور در این دوره تلاشهایی برای کاهش تصادفها انجام داد، از جمله توقیف خودروهای متخلف، ضبط گواهینامه رانندگان خاطی به مدت سه ماه و اعمال قانون بر تخلفات حادثهساز. با این حال، این اقدامات به تنهایی کافی نیست و نشاندهنده نبود راهحلهای ساختاری برای مشکلاتی است که ریشه در اقتصاد، صنعت و زیرساختها دارد. برای مثال، حدود ۶۷۹۱ جلد گواهینامه در این مدت توقیف شد، اما این رقم در مقایسه با حجم عظیم تخلفات و شرایط نامناسب جادهها و خودروها، تنها قطرهای در اقیانوس مشکلات است.
این فاجعه، بیش از هر چیز، نتیجه سیاستهای ناکارآمد و بیتوجهی به نیازهای واقعی مردم است. تعطیلاتی که باید لحظههای شادی را به همراه میآورد، به داغی بزرگ برای هزاران خانواده تبدیل شد. برای جلوگیری از تکرار چنین تراژدیهایی، لازم است دولت و نهادهای مسئول با جدیت بیشتری به بهبود وضعیت اقتصادی، افزایش قدرت خرید مردم، توسعه ناوگان حملونقل عمومی مانند قطار، ارتقای کیفیت خودروهای داخلی، و نوسازی و ایمنسازی جادهها بپردازند. در غیر این صورت، جادههای ایران همچنان به عنوان «جادههای مرگ» شناخته خواهند شد و تعطیلات نوروزی هر سال با خون و اشک همراه خواهد بود.
من هر روز رانندگی میکنم چه باور کنید چه نکنید سعی میکنم تمام قانون و شئون و شخصیت در رانندگی رعایت کنم همیشه از حق خودم گذشتم و…
باید بگم رانندگی مردم ایران هرساله داره فاجعه بار تر میشه با وحشی گری و بی شخصیتی تمام با ادعای فراوان بدون هیچ رحمی با خودخواهی تمام رانندگی میکنند به جان هیچ کسی اهمیت نمیدهند ذره ای فرهنگ و شخصیت تو وجودشون نیست
مقصر ۹۹ درصد این تصادفات فقط خود مردم هستند به اینها تانک هم بدید بازم تصادفات کشند خواهیم داشت
یک کلام تا زمانی که این خوی وحشی گری و اراذل و اوباشی تو مردمه هرگز چیزی درست نمیشه
آی گل گفتی منم میخواستم همینارو بگم شما زحمتشو کشیدید دقیقا همینطوره مقصر اصلی خود مردم هستند هیچکدومشون هم حاضر نیستند اشتباه خودشون رو بپذیرند وقتی به مشکل میخورن تقصیر گردن این و اون میندازن
دقیقا موافقم با نظرتون ، از ماست که بر ماست ، با این لکن های ایرانی این جوری وحشاینه رانندگی میکنند ، خدانکنه به دست این مرد ماشین های برو بدن ، خودشونو جر میدن ، جون دیگران هم به خطر میندازن ، از ماست که برماست
👏👏👏
به نظرم مقصر اصلی این حجم تلفات جاده ای بیشتر خود مردم هستند که اکثرانشون از فرهنگ پایین اجتماعی برخوردارند که فقر و تنگ دستی بیشترشون رو به بزه کارهای جاده ای تبدیل کرده که نه جون خودشون واسشون اهمیت داره و نه جوون بقیه.
کشور هم که هیچ کاری نتونسته در زمینه زیر ساخت و یا اصلاح فرهنگ مصرف یا بهبود کیفیت و فقر زدایی انجام بده هیچ همیشه بد ترش هم کرده که جای تاسف داره و دشمن شاد کنه.
یه بزرگراه تهران شمال مگه چقدر پیچیدست تموم کردنش؟ یا مثلا احداث قطارهای سریع و سیر یا توسعه حمل و نقل ریلی به تمام نقاط کشور؟؟؟؟ یا تبلیغات رسانه ای گسترده و مشوق ها و جریمه های هدفمند تر برای جلوگیری از این تصادفات.
به نظر من دولت باید بتونه سطح کیفی جاده ها را هزاران برابر بیشتر کنه و از طریق عوارض و مالیات این کیفیت را در سال های بعدش هم حفظ کنه. با جذب سرمایه برندهای مطرح خودروسازی را به ایران دعوت کنه و خودرو های بالای ده سال را چه سواری چه کار از چرخه حمل و نقل خارج کنه. از اینفلوئنسر ها و تبلیغات محیطی و جاده ای کاملا هوشمند استفاده کنه برای ایجاد فرهنگسازی رانندگی و از همه مهمتر وضعیت ریال را که الان بی ارزش ترین واحد پولی در دنیاست تغییر بده و سطح معیشت مردم را تا ۱۰۰۰ برابر بالا ببره تا به استاندارد کسی برسه که میل به زندگی همچنان درونشون جریان داشته باشه. اونموقع میشه این عدد ۸۰۰ کشته رو به ۱۰ کشته تقلیل داد که اون هم با هدف خودکشی بوده
تا وقتی تعرفه واردات ۱۰۰ درصدی میزارن رو خودروهای وارداتی معلومه اشغال ساز های ایرانی به خودشون اجازه میدن ارابه مرگ تحویل مردم بیچاره بدن
خوبه حودت میگی ارابه مرگ … پس بهتر نیست خود مردم کمی آرامتر و محتاط تر رانندگی کنن؟ به خدا کمی دیزتر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه
امان از دست پراید.
چه ربطی به پراید داره ، چون پراید زیاد تولید شده همه فکر میکنن پراید ارابهی مرگ هست ، الان پژو چی؟ الان به عنوان مثال یه پژو پرت بشه توی دره یا یه خودرو ژاپنی یا کرهای ، فرقی هست؟ شما اگه سوار آخرین مدل BMW هم باشید ، اگه حواستون نباشه باز هم پرت میشید ته دره و خدایی نکرده فوت میکنین ، بیشتر به خود راننده بستگی داره نه به خودرو!
شاید درصدی هم استحکام خودرو باشه ، ولی بیشتر به خود شخصیت و مخصوصاً شعور راننده بستگی داره.
الان یکی که روی خودرو تسلط نداره و به اصطلاح رانندهی خوبی نیست ، رانندگی نکنه!
مثلاً یکی تلفن صحبت میکنن ، ۳۰ یا ۴۰ درصد حواس خودش به اطراف خودرو و جاده هست ، اگه خیلی تلفنش ضروری هست میتونه بزنه کنار ، صحبت کنه و بعد به رانندگی ادامه بده.
پس بدون دلیل نظر ننویس🌹
تا زمانی فرهنگ و شعور رانندگی اصلاح نشه در ایران چه پراید تولید بشه چه رولزرویس هیچ فایده ای نداره
کسی که اصول و فرهنگ و شعور رانندگی رعایت میکنه چه پراید سوار بشه چه ایمن ترین خودرو فرقی نمیکنه مشکل اون جایی حاد میشه کسی شعور و فرهنگ نداره هم میتونه با پراید جون خودش بخطر بندازه هم با ی ماشین ایمن اما متاسفانه همین ادم ها جون بقیه به خطر میندازند!
از طرفی سیستم مدیریت در ایران بیشتر به نفع هست که فرد دور از جون از بین بره چون هزینه سربار درمان فرد اسیب دیده بیشتر از کشته شدنش هست
کافیه توی کشور اروپایی ببینید که چقدر به بازمانده تصادفات خدمات میدن حتی به رایگان پس براشون توجیه داره خودرو ایمن دست مردمش بده تا هزینه کاهش بده و مردمش در تصادفات کمترین اسیب ببینن و نیازی به درمان و طول درمان بعد از تصادف نداشته باشند
اما در ایران همه چی بر عکسه پس در نتیجه پاسخ خودتون متوجه شدید.
داری میگی دولت به فکر ما نیست پس چرا ما خودمون به فکر خودمون نباشیم!!!!؟؟؟
موضوع اصلی همین
شما در خارج کشور مردمشون ببین ی اتفاق که میافته سریع مردمش اون محل ترک میکنن اما توی کشور جهان سوم از جمله ایران ببین مردم میرن تو دل اتفاق
این که فقط نیم درصد از روی انسان دوستیه ۹۹/۵ درصد از روی حماقته!
در مورد خودرو همیه طرف میدونه چه ماشینی سوار هست چه ایمن چه نا ایمن اما باز هم میره دنبال به خطر انداختن جون خودش مردم دیگه
نمیدونم تجربه پلیس های ی کشور دیگه داشتید یا خیر این حرف به خاطر سخت گیری و جدید پلیس هاشون میزنم و وقتی با پلیس ایران مقایسه میکنم پلیس واقعا در بیشتر موارد با مردم کاری نداره
اگر افزایش جریمه و سخت گیری باز دارنده هست پس قرار نیست امنیت و جون مردم فدای مشکلات خصوصا مشکلات اقتصادی کرد