پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

پشت پرده واردات تاکسی و اتوبوس توسط شهردار / دعوا بر سر منافع شخصی یا عمومی؟

شهردار تهران چندی پیش خبر از چند توافق با شرکت های چینی برای واردات اتوبوس های برقی به کشور داده بود تا با این اقدام موضوع نوسازی ناوگان عمومی تحقق پیدا کند، اما آیا این ماجرا همین قدر ساده است؟

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، این اظهارات شهردار تهران، واکنش های بسیاری را در پی داشت و برخی از جمله وزیر صمت بر این باورند که ممکن است نفعی در میان باشد. اما نگاهی به ماجرای واردات اتوبوس های برقی نشان می دهد که اصل ماجرا می تواند به رغم چالش های موجود، منافعی را برای مردم و کشور به همراه داشته باشد، اما آیا این منافع تنها با این روش محقق می شدند؟

شهردار تهران در پاسخ به این که چرا با وجود توان داخل برای تولید اتوبوس های مذکور، سودای واردات سر داده است، می گوید که تولیدکنندگان داخلی خودروهای خود را دیر تحویل می دهند و البته این که نسبت به چینی ها گران تر نیز می فروشند.

این گفته های شهردار برای مردم بسیار آشناست و مردم هزاران بار چنین جمله هایی را به زبان آورده اند که خودروسازان داخلی در تحویل به موقع خودروها بدعهدی می کنند و علاوه بر این بدعهدی، قیمت گزافی نیز برای محصولات در نظر گرفته اند.

شهردار تهران نیز از همین ماجرا دلخور شده و واردات را در دستور کار قرار داده است، اما در این بین، مردم اگر نارضایتی خاصی هم دارند، کک کسی نمی گزد و در آخر هم عده ای به مردم پاسخ می دهند که شرایط همین است، حال شما می خواهید بپذیرید و اگر هم راضی نیستید، مشتری های دیگر برای خرید خودرو وجود دارند. اما شهردار تهران که مردم نیست و می تواند از قدرت خود استفاده کند و برای خودروسازان و قانون حمایت از تولید داخل شاخ و شانه بکشد و بگوید که حالا که گران می دهید، دیگر از شما خرید نمی کنیم و اتوبوس ها را از چین وارد می کنیم. بماند که با وجود چینی شدن کل صنعت خودروی کشور و تحریم بودن ما، حتا شهردار توانمند تهران نیز چاره ای جز واردات از چین ندارد و این اقدام او نیز بخش خودروی کشور را یک قدم دیگر به چین نزدیک می کند.

این در حالی است که اگر صنعت خودروی کشور انحصاری نبود و سیاست های توسعه اقتصاد رقابتی در کشور وجود داشت، نه تنها برای هر کالایی نیاز به چنین چالش هایی نبود، بلکه احتمالاً در بازار شاهد تنوع بودیم و واردکنندگان گزینه های دیگری نیز به جای چین داشتند. این ماجرا نشان می دهد که قانون و شعار حمایت از تولید داخل، چندان هم بر تمام بخش ها شمولیت ندارد و اگر کسی بتواند در حد شهردار تهران و یا شاید در برخی موارد، سطوح پایین تر، قدرت داشته باشد، به سادگی این قانون را به چالش می کشد، اما بهتر است به یاد داشته باشیم که برای مردم چنین راه‌درروهایی وجود ندارد و مردم باید همیشه از قانون حمایت از ساخت داخل حمایت کنند، چراکه مردم چاره ای جز حمایت ندارند و تنها انتخابی که پیش روی‌شان قرار دارد، خرید خودروهایی است که حاکمیت بخش خودرو تعیین می کند؛ چه خودروهای داخلی بی کیفیت و پرمصرف، چه خودروهای چینی دست چین شده که با چند برابر قیمت به مردم فروخته می شوند.

شایان ذکر است که با محاسبات شهردار می توان دریافت که تعرفه های گمرکی و انواع و اقسام هزینه های جاری واردات نیز برای خودروهای مدنظر ایشان در نظر گرفته نشده است و وی همیشه خودروهای چینی را ارزان تر از خودروهای داخلی می داند. این هم چالشی دیگر که باز هم مردم در برابر آن چیزی برای گفتن ندارند و دولت به هر قیمتی که بخواهد خودروهای چینی را به مردم می فروشد.

همه این ماجرا و دعوای قدرت های مختلف، یک بخش تاریک از کوچه و پس کوچه های مدیریت بازار خودرو را روشن می کند؛ همان تفکری که مردم را در بازار خودرو تشنه نگاه داشته است تا مجبور به خرید محصولات تعیین شده باشند و در این بین دارندگان قدرت و رانت هیچ گاه شامل دستورالعمل های مشخص نمی شوند و هرگاه که بخواهند قانون را به سمت منفعت خود خم می کنند.